به گزارش خبرنگار نبض وطن، دکتر مهدی خدایی امروز چهارشنبه در نشست شورای آموزش و پرورش منطقه زرین شهر با تأکید بر ضرورت توجه به محیطهای پیرامونی دانشآموزان در مطالعات آسیبهای اجتماعی گفت: خانه و مدرسه سالها بهعنوان «مکان اول و دوم» مورد توجه بودهاند، اما «مکان سوم» بهعنوان بخشی از فضاهای اجتماعی و شهری که رفتار دانشآموز را تحت تأثیر قرار میدهد، کمتر در برنامهریزیها مورد توجه قرار گرفته است.
وی افزود: در سالهای اخیر درباره فضای مجازی، نیازها و آسیبهای ناشی از حضور در آن مطالعات متعددی انجام شده است، اما واقعیت این است که پس از خانه و مدرسه، دانشآموز وارد محیطهای دیگری میشود که این فضاها نیز در شکلگیری رفتار او نقش اساسی دارند.
شهردار سده لنجان با بیان اینکه رابطه انسان و محیط یک رابطه دوسویه است، اظهار کرد: فضا بر رفتار انسان اثر میگذارد و رفتار انسان نیز فضای اجتماعی را تغییر میدهد؛ حتی ممکن است فرد با ورود به یک شهر یا محیط متفاوت، بدون آنکه آگاهانه تصمیم گرفته باشد، نوع پوشش، رفتار و شیوه تعامل خود را تغییر دهد.
وی با اشاره به اهمیت این موضوع در مطالعات اجتماعی و پژوهشهای بینالمللی گفت: وقتی آسیبهای اجتماعی دانشآموزان را بررسی میکنیم، باید بدانیم دانشآموز پس از خانه و مدرسه در چه محیطی قرار میگیرد و آن محیط چه اثری بر رفتار و انتخابهای او دارد و چنانچه به این موضوع توجه نشود، بخشی از واقعیت اجتماعی دانشآموز از مطالعات ما حذف میشود.
خدایی گفت: با وجود اهمیت این موضوع، در آسیبشناسی اجتماعی دانشآموزان کمتر پرسیدهایم که دانشآموز پس از خانه و مدرسه وارد چه محیطی میشود، آن محیط چه تأثیری بر او دارد و چگونه میتوان با طراحی و مدیریت درست فضاهای شهری، بخشی از این نیازها را پاسخ داد.
وی شهرداریها را یکی از ظرفیتهای مهم برای توجه عملی به این موضوع دانست و افزود: متأسفانه گاهی شهرداریها بیشتر بهعنوان تأمینکننده منابع مالی دیده میشوند، در حالی که هسته اصلی هر شهر سرمایه اجتماعی است و سرمایه اجتماعی نیز در محیطها و فضاهایی شکل میگیرد که مدیریت شهری در ایجاد، طراحی و ساماندهی آنها نقش دارد.
خدایی ادامه داد: باید مشخص شود از مطالعات و نیازسنجیهای انجامشده درباره دانشآموزان چه نیازهای اجتماعی، اقتصادی و رفتاری استخراج شده و چه میزان از این نیازها برای طراحی یا اصلاح فضاهای شهری به شهرداریها منتقل شده است؛ چراکه اگر قرار است مطالعه به اقدام منجر شود، باید ظرفیت «مکان سوم» نیز در پاسخ به این نیازها وارد شود.
وی افزود: چنانچه مطالعهای که در مدارس انجام میشود، به محیط زندگی دانشآموز متصل نشود، برای اقدام عملی کافی نیست.
وی با تأکید بر ضرورت پرهیز از مطالعات جزیرهای گفت: مطالعات مشاوران مدارس و پژوهشهای انجامشده درباره دانشآموزان زمانی میتواند به اقدام مؤثر منجر شود که یافتههای آن از مدارس فراتر رود و میان خانواده، مدرسه، محیط اجتماعی و دستگاههایی که امکان مداخله در این فضاها را دارند، ارتباط ایجاد شود.
خدایی بیان کرد: «مکان سوم» در جوامع مختلف موضوع پژوهشهای متعددی بوده و آثار آن بر رفتار و سرمایه اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است؛ بنابراین باید این مفهوم را از یک بحث نظری به یک نیاز واقعی در برنامهریزی اجتماعی و شهری تبدیل کرد و در کنار خانواده و مدرسه، آن را بهعنوان یکی از محیطهای مؤثر بر زندگی دانشآموز جدی گرفت.
وی خاطرنشان کرد: توجه به مکان سوم قطعا به معنای کنار گذاشتن خانواده و مدرسه نیست، بلکه باید این سه محیط را در کنار هم دید تا شناخت کاملتری از رفتار دانشآموز و زمینههای شکلگیری آسیبهای اجتماعی به دست آید.
