به گزارش نبض وطن، پیت هگست وزیر جنگ آمریکا امروز شنبه ۱۱ مهرماه در سخنرانی خود در آکادمی نیروی هوایی آمریکا مدعی شد که «امروز نفت بیشتری نسبت به قبل از آغاز درگیری از تنگه هرمز عبور می‌کند» و این روند را به توانایی نیروهای آمریکایی در کنترل حریم هوایی مرتبط کرد.
اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری آمریکا، نیز در گفت وگویی با آکسیوس مدعی شده است که ایران در این هفته هیچ نفتی برای بارگیری و انتقال از طریق دریا نخواهد داشت و آمریکا عبور حجم عظیمی از نفت از تنگه را تسهیل کرده است.
هگست پیش از این نیز در ژوئن مدعی شده بود که آمریکا توانسته ۱۲۵ میلیون بشکه نفت را از تنگه عبور دهد و ادعا کرده بود: «ما در تمام این مدت تنگه‌ها را کنترل کرده‌ایم.»
این ادعاهای مقامات دولت دونالد ترامپ در حالی است که گزارش واشنگتن‌پست نشان می‌دهد که حتی در داخل دولت آمریکا نیز ارقام متفاوتی درباره حجم واقعی عبور نفت مطرح شده است. ترامپ از میانگین ۳۰ کشتی در شب سخن گفته بود، در حالی که اسکات بسنت رقم بیش از ۱۷ میلیون بشکه در یک دوره ۲۴ ساعته و جی‌دی ونس معاون رئیس جمهوری آمریکا حدود ۱۵ میلیون بشکه در یک روز را مطرح کرده بودند. در مقابل، داده‌های شرکت‌های ردیابی تجاری درباره برخی روزها ارقام پایین‌تری نشان می‌دادند.
همین اختلاف داده‌ها پرسش‌های اساسی از جمله این پرسش را ایجاد می‌کند که اگر واشنگتن مدعی «بازگشت جریان نفت» و کنترل عملیاتی تنگه است، چرا بخش قابل‌توجهی از تجارت انرژی همچنان با محدودیت، مسیرهای جایگزین و هزینه‌های امنیتی بالاتر انجام می‌شود؟
دولت ترامپ در حالی مدعی افزایش عبور نفت و «تسهیل» تردد کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز است که مقام‌های آمریکایی همزمان برای مدیریت پیامدهای بحران انرژی، از متحدان اروپایی خود خواسته‌اند بخشی از ذخایر راهبردی سوخت خود را وارد بازار کنند؛ اقدامی که خود نشانه‌ای از تداوم فشار بر بازار جهانی انرژی است.
در این میان، تلاش مقامات آمریکایی برای تبدیل عملیات نظامی و اقدامات حمایتی از کشتیرانی به روایتی از «کنترل تنگه»، در حالی صورت می‌گیرد که عبور نفت از هرمز، حتی در صورت بازگشت بخش مهمی از جریان نفت خام به سطوح پیشین، به‌تنهایی نمی‌تواند اثبات‌کننده کنترل کامل این آبراه باشد.
در هر حال، اظهارات وزیر جنگ آمریکا و دیگر مقام‌های دولت این کشور درباره وضعیت تنگه هرمز، بیش از آن‌که پایان بحران را نشان دهد، بیانگر تلاش واشنگتن برای دستاوردسازی در آستانه انتخابات میان‌دوره ای کنگره و کم‌رنگ کردن هزینه‌ها و پیامدهای جنگ فرسایشی علیه ایران بر بازار انرژی آمریکا و جهان است.
