به گزارش نبض وطنف در متن پیام تسلیت سیدرضا صالحیامیری آمده است: درگذشت استاد یوسف مجیدزاده، باستانشناس برجسته و پژوهشگر نامآشنای تمدن جیرفت، ضایعهای تلخ برای جامعه علمی و میراثفرهنگی ایران است.
وی افزود: بیتردید، سالها پژوهش و کاوش علمی آن زندهیاد در شناخت و معرفی یکی از درخشانترین فصلهای تاریخ و تمدن ایران، سرمایهای ماندگار برای حافظه تاریخی این سرزمین خواهد بود.
صالحی امیری ادامه داد: اینجانب این فقدان اندوهبار را به خانواده او، جامعه باستانشناسی و دوستداران فرهنگ و تمدن ایران تسلیت میگویم و از درگاه خداوند متعال برای آن فقید سعید، رحمت و آرامش ابدی و برای بازماندگان صبر و شکیبایی مسالت دارم.
«یوسف مجیدزاده» باستانشناس نامدار ایرانی و سرپرست کاوشهای تاریخی جیرفت که نقش محوری در کشف و معرفی تمدن حوزه هلیلرود ایفا کرد، امروز ۲۸ مهرماه ۱۴۰۵ دار فانی را وداع گفت.
یوسف مجیدزاده در سال ۱۳۱۵ در تبریز متولد شد. او تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته باستانشناسی در دانشگاه تهران گذراند و در سال ۱۳۴۴ با رتبه نخست دانشآموخته شد. سپس با استفاده از بورس شاگردان ممتاز به دانشگاه شیکاگو در ایالت ایلینوی آمریکا رفت و تحصیلات خود را در مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری ادامه داد. رساله دکتری او بر باستانشناسی پیش از تاریخ و تمدن بینالنهرین متمرکز بود و تحصیلاتش تا سال ۱۳۵۵ ادامه یافت.
مجیدزاده در همان سال به ایران بازگشت و بهعنوان استادیار در گروه باستانشناسی و تاریخ هنر دانشگاه تهران مشغول به تدریس شد. او در سال ۱۳۵۶ به مرتبه دانشیاری ارتقا یافت و در ادامه فعالیتهای علمی خود، پژوهش و تدریس در حوزه تمدنهای باستانی را پی گرفت.
این باستانشناس پس از بازنشستگی در پاریس زندگی میکرد، اما در دهه ۱۳۸۰ و در پی کشف آثار ارزشمند جیرفت و افزایش نگرانیها درباره حفاریهای غیرمجاز و قاچاق آثار تاریخی این منطقه، به دعوت مسئولان میراث فرهنگی به ایران بازگشت و سرپرستی کاوشهای باستانشناسی جیرفت را بر عهده گرفت.
مجیدزاده در جریان کاوشهای خود در جیرفت، این منطقه را حلقهای مهم در شناخت تاریخ تمدن بشری میدانست و بر این باور بود که یافتههای باستانشناسی حوزه هلیلرود، با قدمتی حدود ۴۳۰۰ سال، میتوانند به تکمیل دانستههای بشر درباره گذشته و تحولات تمدنی کمک کنند.
نام یوسف مجیدزاده با پژوهشهای پیشگامانه درباره جیرفت و تلاش برای معرفی جایگاه این منطقه در تاریخ تمدنهای باستانی گره خورده است؛ میراثی علمی که نقش مهمی در برجستهشدن اهمیت باستانشناختی جنوبشرق ایران دارد.



