انتخابات اسرائیل؛ رقابت نزدیک نتانیاهو و آیزنکوت و ابهام در تشکیل کابینه آینده
عراقچی: نشست تهران فرصت مغتنم پیشبرد گفتوگو بود/توافق ۴ کشور بر ادامه رایزنیها
چین در شورای امنیت: به حقوق هستهای ایران احترام بگذارید؛ از زور پرهیز کنید
موافقت شورای عالی بورس با توسعه معاملات «اوراق امتیاز» در همه بورسها
طبلهای جنگ در خاورمیانه بار دیگر به صدا درآمده و گزارشها پیرامون احتمال حمله شدیدتر آمریکا و اسرائیل به ایران پس از انتخابات میاندورهای کنگره شدت یافته است؛ اما پرسش راهبردی بنیادین این است که آیا یک کارزار بمباران هوایی تازه میتواند به اهداف سیاسی دست نیافته در گذشته جامه عمل بپوشاند یا تنها واشنگتن را در گرداب هزینههای سنگین اقتصادی، ناامنی شریانهای انرژی جهان و بنبست دیپلماتیک عمیقتر گرفتار خواهد ساخت؟
تداوم تولید تجهیزات، بازسازی زیرساختهای آسیبپذیر، توسعه فناوریهای نوظهور و تقویت پدافند هوایی، وزارت دفاع را در شرایط جنگی با آزمون راهبردی پیوند دادن نیازهای عملیاتی نیروهای مسلح به ظرفیتهای صنعتی و فناورانه کشور روبهرو کرده است؛ ماموریتی که مهرداد اخلاقی کتابچی وزیر پیشنهادی دفاع با تکیه بر ۴۲ سال سابقه فعالیت در این مجموعه و تجربه مدیریت سازمان صنایع هوافضا، برنامههایی را برای پیشبرد آن به مجلس ارائه کرده است.
تجاوز نظامی مشترک ایالات متحده و اسرائیل به خاک ایران که از ۹ اسفند ۱۴۰۴ آغاز شد، با گذشت بیش از هفت ماه و تحمیل هزینههای سرسامآور بر بازار جهانی انرژی، کاخ سفید را در گردابی خودساخته گرفتار کرده است؛ وضعیتی بحرانی که واشنگتن را واداشته تا با دستکاری تاریخ در آتن و پروندهسازیهای امنیتی در پایگاههای بریتانیا، متحدان خشمگین و به حاشیه راندهشده اروپایی را به عنوان شریک جرم وارد کارزاری فرسایشی کند.
همزمان با گسترش استفاده از هوش مصنوعی در تصمیمگیریهای نظامی و افزایش نگرانیها درباره کاهش نقش نظارت انسانی در عملیاتهای جنگی، اختلافنظرها درباره پیامدهای این فناوری برای امنیت، حقوق بشر و بازار کار شدت گرفته است.
ادعای تازه جیدی ونس، معاون رئیسجمهوری آمریکا درباره ضرورت کاهش ظرفیت غنیسازی ایران، در حالی بر مطالبه واشنگتن از تهران متمرکز شده است که بررسی روند مذاکرات پیش از جنگ نشان میدهد طرفین درباره محدودیتهای هستهای، ذخایر اورانیوم و افزایش نظارتهای آژانس گفتوگو کرده بودند؛ موضوعی که در روایت اخیر ونس از مذاکرات سانسور شدهاست.
در مواجهه با مثلث فشار دشمن که از سه ضلع جنگ نظامی، اقتصادی و شناختی تشکیل شده است، حفظ اتحاد میان مردم و مسئولین و پرهیز از ایجاد بدبینی جامعه نسبت به کارگزاران نکته کلیدی است که غفلت از آن حاصلی جز شکست در برابر دشمنان ایران ندارد.
روابط ایران و روسیه در سالهای اخیر بر پایه مجموعهای از عوامل سیاسی، امنیتی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی شکل گرفته است. حمایت مسکو از تهران در نهادهای بینالمللی و مخالفت با تحریمهای یکجانبه، بخشی از این همکاری است؛ رابطهای که در عین نزدیکی، ملاحظات خاص خود را نیز دارد.
تولید پهپادها، که یکی از ابزارهای اصلی بازدارندگی نامتقارن ایران بشمار می رود، به سطحی رسیده که حتی برخی ارزیابیهای غربی نیز سرعت بازسازی آن را فراتر از انتظار اولیه توصیف کردهاند؛ در حوزه موشکی هم با وجود آسیب به برخی تأسیسات روزمینی، بخش قابلتوجهی از ظرفیتهای ذخیرهسازی و پرتاب زیرزمینی حفظ شده و امکان پاسخگویی همچنان وجود دارد. این دستاوردها تصادفی نیست بلکه نتیجه سالها سرمایهگذاری روی نیروی انسانی متخصص، شبکهسازی صنعتی و تبدیل تحریم به فرصت است.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا مرتبا در مصاحبهها و اظهارنظرهای عمومی از پایان قریبالوقوع جنگ با ایران سخن میگوید و ادعا میکند که سیاست او در محاصره اقتصادی و تجاری ایران جواب دادهاست و ایران در حال شکست خوردن است. با این حال بسیاری از تحلیلگران و کارشناسان ارشد بینالمللی نظری متفاوت دارند.
پیام های مردمی