به گزارش نبض وطن، «علی صوفی» درباره ایجاد دوگانههای کاذب از سوی برخی جریانها گفت: حیات این افراد در همین فضا تعریف شده است. این عده به منافع ملی و مصلحت کشور توجهی ندارند و صرفا براساس مصالح جناحی و گروهی خود عمل میکنند؛ این موضوع نیز از همین دست موارد است.
دبیرکل حزب پیشرو اصلاحات افزود: این افراد کاری به حق و باطل ندارند و فارغ از گوینده سخن، ارزیابی نمیکنند که آیا اصل کلام درست است یا نادرست تا در صورت صحت آن را بپذیرند یا در صورت خطا رد کنند. آنها تنها نگاه میکنند ببینند گوینده کیست، سپس، چون برابر آن فرد احساس ضعف میکنند، برای تأمین منافع گروهی و حفظ هوادارانشان دست به جوسازی علیه او میزنند. این افراد بهجای نقد منصفانه، ترجیح میدهند هم شخص و هم سخنان مطرحشده را تخریب کنند.
صوفی خاطرنشان کرد: راهبرد ما همواره تدافعی بوده است و در هشت سال دفاع مقدس و جنگ ۱۲ روزه و رمضان نیز همواره در جایگاه دفاع بودهایم. خطمشی فعلی ما نیز بر همین اساس است که تا زمانی که به ما حمله نشود، دست به اقدام متقابل نمیزنیم.
این فعال سیاسی اظهار کرد: مشابهت سازی با تاریخ صدر اسلام و طرح مباحثی مانند رسیدن به پشت خیمه معاویه نشاندهنده درک اشتباه آنها است؛ تحلیلهای این جریان فاقد عقلانیت بوده و از منطق به دور است. این افراد دچار تصوراتی هستند که سنخیتی با مقتضیات زمانه ندارد.
جنگ ابدی با منطق سازگار نیست
صوفی در ادامه درباره شعار جنگ ابدی که توسط برخی افراد و جریانها مطرح میشود، گفت: طرح شعار جنگ ابدی صددرصد فاقد منطق است. حتی قدرتمندترین ارتشها و فاتحان تاریخ نیز نتوانستند تا ابد به جنگ ادامه دهند. هیچکس چنین مشی و راهبردی را دنبال نکرده و نمیتواند ادامه دهد. متأسفانه گویندگان این شعارها اجازه نمیدهند طرف مقابل، دیدگاههای خود را بیان کند.
دبیرکل حزب پیشرو اصلاحات بیان کرد: تا زمانی که این مسائل اصلاح نشود، در مسیر درستی قرار نخواهیم گرفت. گروهی هستند که با هرگونه تفاهم مخالفت میکنند و از هر وسیلهای برای اعمال نظراتشان بهره میگیرند.
مذاکره ابزار حفظ منافع ملی است، نه مسئلهای ایدئولوژیک
این فعال سیاسی درباره ادعای برخی جریانها مبنی بر حرام بودن مذاکره گفت: مذاکره موضوعی ایدئولوژیک نیست، بلکه حول محور منافع ملی است. امروزه تمام کشورها در پی تأمین منافع ملی خود هستند و «منافع ملی» همان کلمه مشترک میان ما و جهان است. مذاکره نیز ابزاری برای حفظ این منافع و نوعی دادوستد است که در آن طرفین امتیازاتی میدهند و امتیازاتی میگیرند و لاغیر.
وی بیان کرد: مذاکره اساسا امری دینی یا شرعی نیست. در قرآن کریم نیز خداوند به پیامبر (ص) میفرماید به اهل کتاب بگو بیایید بر سر «کلمه مشترکی» که میان ما هست، گفتوگو کنیم. البته در آن زمان آن کلمه مشترک، دین و توحید بود، اما امروزه شرایط متفاوت است. در ادامه آیه نیز آمده است که اگر از این گفتوگو روی گرداندند، بگو ما مسلمان هستیم و به دین خود پایبندیم.
منافع ملی دارای سطوح و تعریف مشخصی است
فعال اصلاحطلب اظهار کرد: امروزه کلمه مشترک ما با دنیا، صرفا «منافع ملی» است و وقتی کشورها مذاکره میکنند، در واقع بر سر همین منافع ملی به گفتوگو میپردازند. منافع ملی دارای سطوح و تعریف مشخصی است؛ برای نمونه، برخی منافع مربوط به «حفظ بقا» هستند.
صوفی عنوان کرد: آمریکاییها در سند استراتژی امنیت ملی خود در قرن ۲۱ تأکید کردهاند که باید منافع ملی را برای مردم تبیین و تشریح کرد. متأسفانه این اقدام در کشور ما انجام نمیشود. سیاستهای ما باید مبتنی بر منافع ملی باشد تا مردم از آن حمایت کنند، اما چون این موضوع تبیین نشده است، هرکس هر سخنی که میخواهد، بر زبان میآورد.
صوفی تأکید کرد: اگر مبنای عملکردها «منافع ملی» بود، این افراد نمیتوانستند چنین مواضع غیرکارشناسی و اشتباهی را مطرح کنند. هر چیزی اصول و مبنای مشخصی دارد، اما چون در کشور ما منافع ملی برای مردم تعریف نشده است، هرکس صبح که بیدار میشود، اظهارنظر میکند. بنابراین ما باید بر مبنای منافع ملی خود مذاکره کنیم.
امنیت و آزادی لازم و ملزوم یکدیگرند
فعال سیاسی درباره طرح مقابله با نفوذ بیگانگان گفت: در قانون اساسی آمده است که هم مردم باید از آزادی برخوردار باشند و هم کشور باید نهادهای امنیتی داشته باشد؛ با این تفاوتی که برای حفظ امنیت، نمیتوان آزادی را محدود کرد و برای رعایت آزادی نیز نمیتوان امنیت را مخدوش ساخت.
صوفی ادامه داد: بنابراین، این دو مفهوم لازم و ملزوم یکدیگرند و باید در کنار هم قرار گیرند. اگرچه امروزه مسئله نفوذ از لحاظ امنیتی بسیار حائز اهمیت است، اما با این حال، ما نمیتوانیم آزادی مردم را محدود کنیم.
وی افزود: در این زمینه، آقای قالیباف سخن حکیمانه و درستی بیان کردهاند؛ این دو مفهوم با یکدیگر در تعارض هستند و محدوده هر یک باید بهوضوح مشخص شود. هنر اصلی در این است که بتوانیم امنیت خود را بهگونهای تعریف کنیم که آزادیمان مخدوش نشود، و آزادی را چنان تعریف کنیم که امنیت ما را به مخاطره نیندازد.
