به گزارش نبض وطن، مهدی حمزه‌ئی روز دوشنبه در نشست خبری با موضوع «موسیقی در مسیر صنعتی شدن» در مجتمع مطبوعاتی اصفهان با اشاره به تحولات ۲ دهه اخیر در توسعه آموزش موسیقی در اصفهان افزود: هرچند دسترسی به کلاس‌های موسیقی نسبت به گذشته آسان‌تر شده، اما افزایش تعداد مراکز به معنای انتخاب درست مسیر آموزشی نیست و کیفیت تدریس و تخصص مدرس باید در اولویت قرار گیرد.
ظرفیت ناچیز پذیرش و لزوم توسعه زیرساخت‌های آموزشی
دانش آموخته موسیقی خاطرنشان کرد: ظرفیت پذیرش دختران در رشته موسیقی در هنرستان هنرهای زیبای اصفهان تنها ۱۵ نفر اعلام شده است و این ظرفیت در مرکز آموزش سوره وابسته به حوزه هنری نیز تنها ۳۰ نفر برای دختران است.
حمزه‌ئی افزود: این ظرفیت در بخش پسران نیز بسیار محدود است و این محدودیت‌های شدید در مقطع هنرستان و به تبع آن در دانشگاه‌ها، به یک چالش جدی در مسیر آموزش علمی و آکادمیک هنر تبدیل شده است.
مدیر هنری خانه پیانو اصفهان تصریح کرد: ناکامی در ورود به هنرستان به دلیل صندلی‌های بسیار محدود، زمینه‌ساز سرخوردگی و افسردگی در میان نوجوانان مستعد و علاقه‌مند به موسیقی می‌شود؛ از این رو افزایش این ظرفیت‌ها و توسعه زیرساخت‌های آموزشی نیازمند چاره‌اندیشی و توجه ویژه مسوولان است.
وی با تأکید بر ضرورت اطلاع‌رسانی در خصوص زمان‌بندی ورود به هنرستان افزود: دانش‌آموزان برای ورود به هنرستان موسیقی باید از پایه هفتم برنامه‌ریزی کنند، زیرا موفقیت در آزمون ورودی نیازمند تمرینات فشرده و مستمر دست کم برای چهار سال است.
ضرورت تعیین هدف آموزشی و مرزبندی موسیقی آکادمیک و آزاد
مدرس دانشگاه و متخصص آموزش موسیقی، با اشاره به تحولات ۲ دهه اخیر در توسعه آموزشگاه‌ها گفت: اگرچه دسترسی به کلاس‌های موسیقی نسبت به گذشته آسان‌تر شده، اما افزایش تعداد مراکز به معنای انتخاب درست مسیر آموزشی نیست و کیفیت تدریس و تخصص مدر س باید در اولویت قرار گیرد.
حمزه‌ئی تصریح کرد: خانواده‌ها باید پیش از آغاز دوره آموزش موسیقی برای فرزندشان مشخص کنند که هدف از یادگیری، پرورش علاقه فردی است یا قصد ورود به رشته‌های تخصصی وجود دارد؛ چرا که ساختار آموزش آکادمیک در کشور بر موسیقی کلاسیک غربی و سنتی ایرانی استوار است و سبک‌هایی مانند پاپ و راک مسیر متفاوتی دارند.
وی خاطرنشان کرد: عدم آگاهی از این تمایزها می‌تواند هنرجو را پس از سال‌ها تمرین، هنگام ورود به مقاطع رسمی با چالش عدم هماهنگی آموزش‌های قبلی مواجه سازد.
نبود سن ثابت برای شروع نوازندگی و حساسیت‌های تدریس به کودکان
ممتحن آزمون های ورودی موسیقی موسسه سوره حوزه هنری اصفهان درباره زمان مناسب برای آغاز یادگیری موسیقی یادآور شد: سن استانداردی برای تمامی سازها وجود ندارد، چرا که آمادگی جسمانی، توان تنفسی و شرایط رشد ذهنی کودکان متفاوت است و تعیین زمان مناسب باید بر اساس ارزیابی‌های تخصصی صورت گیرد.
وی در پایان با تأکید بر لزوم به‌کارگیری شیوه‌های آموزشی متناسب با رشد شناختی خردسالان خاطرنشان کرد: تسلط بر نوازندگی و دانش نظری به تنهایی برای تدریس به کودکان کافی نیست و مدرس باید مفاهیم انتزاعی و ریتمیک را به شیوه‌ای ملموس، شنیداری و کاربردی ارائه دهد تا فرآیند یادگیری برای هنرجو جذاب و اثرگذار باشد.
ضرورت دسترسی خانواده‌ها به مشاوره تخصصی در انتخاب ساز و آموزش موسیقی کودکان
در بخش دیگری از این نشست مدیر خانه پیانو اصفهان با تأکید بر لزوم اتکا به مشاوره‌های کارشناسی در انتخاب ساز، گفت: شناخت ویژگی‌های فردی و ارزیابی توانمندی‌های کودک در کنار تجربه مستقیم، مانع تصمیم‌گیری بر پایه توصیه‌های غیرتخصصی در شروع آموزش موسیقی می‌شود.
همایون مسائلی ادامه داد: والدین به طور معمول برای انتخاب مدرسه یا کلاس زبان فرزندان خود دقت و تحقیقات گسترده‌ای انجام می‌دهند، اما هنگام ورود کودک به دنیای موسیقی، بیشتر به شنیده‌ها و توصیه‌های غیرکارشناسی بسنده می‌کنند. افزایش اقبال عمومی به یادگیری موسیقی زمانی اثربخش خواهد بود که با دسترسی به اطلاعات معتبر و راهنمایی متخصصان همراه شود.
پرهیز از تصمیم‌گیری‌های شتاب‌زده و لزوم شناخت تفاوت سازها
این کارشناس موسیقی با تأکید بر اینکه انتخاب ساز نباید بر اساس علاقه لحظه‌ای یا شنیدن یک قطعه موسیقی انجام شود، افزود: سازهای مختلف نظیر پیانو، ویولن، تار و سنتور از نظر نحوه تولید صدا، شیوه نوازندگی و الزامات تمرین تفاوت‌های بنیادی دارند و علاوه بر این، شرایط جسمانی، هماهنگی حرکتی، توان تمرکز و میزان علاقه کودک به تمرین مستمر در فرآیند یادگیری بسیار تعیین‌کننده‌است؛ از این رو نمی‌توان یک ساز واحد را نسخه‌ای یکسان برای همه کودکان دانست.
مسائلی خاطرنشان کرد: هدف از مشاوره تخصصی، محدود کردن انتخاب‌های هنرجو نیست، بلکه بسترسازی برای آگاهی بیشتر کودک و خانواده است تا انتخابی متناسب با شرایط و هدف فردی شکل گیرد.
نقش تجربه مستقیم و همکاری مدارس در استعدادیابی
وی به اقدامات انجام‌شده جهت آشنایی عملی دانش‌آموزان با دنیای موسیقی اشاره و بیان کرد: حضور در مدارس و فراهم کردن امکان لمس سازها و شنیدن نوای آن‌ها از نزدیک، به کودکان کمک می‌کند تفاوت‌های صوتی و اجرایی را بهتر درک کرده و استعدادهای واقعی خود را کشف کنند.
وی در پایان با تأکید بر ضرورت استمرار این‌گونه برنامه‌ها تصریح کرد: برنامه‌های مقطعی و کوتاه به تنهایی پاسخگوی نیاز خانواده‌ها نیست. مدارس ظرفیت بسیار بالایی برای ارتقای آگاهی موسیقایی دارند و همکاری مداوم آن‌ها با آموزشگاه‌های معتبر و مدرسان متخصص می‌تواند زمینه‌ساز برگزاری دوره‌های منظم آموزشی و هدایت صحیح هنرجویان شود.
