به گزارش نبض وطن، خداحافظی اسطورههای فوتبال خبر تلخی برای هواداران است و بازیکنان بزرگ نیز همواره سعی دارند آن را به شکل مختلف اعلام کنند. شیوه خداحافظی با فوتبال در میان نسلهای مختلف متفاوت بوده؛ تا جایی که نمیشود مثلاً وداع پله را با خداحافظی لیونل مسی مقایسه کرد.
نگاهی به شیوه خداحافظی اسطورهها از دنیای فوتبال
پله، اسطوره برزیلی که با کشورش در سالهای ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۷۰ به سه عنوان قهرمانی جام جهانی رسید، در ۱۸ ژوئن ۱۹۷۱، پس از ۱۴ سال حضور در عرصه ملی، در میان ناامیدی برزیلیهایی که امیدوار بودند او در دفاع از عنوان قهرمانی جام جهانی ۱۹۷۴ شرکت کند، بازنشستگی خود را از تیم ملی برزیل اعلام کرد. او به بیانیه مطبوعاتی اکتفا نکرد؛ بلکه ۲ بازی خداحافظی رسمی انجام داد. بازی نخست در ورزشگاه مورومبی و دومی در ورزشگاه ماراکانا مقابل یوگسلاوی. در آن بازی ۱۳۸ هزار تماشاگر حضور داشتند.
اما داستان مارادونا بسیار متفاوت است؛ دوران حرفهای بینالمللی او عملا در طول جام جهانی ۱۹۹۴ در ایالات متحده، در زمین بازی به پایان رسید، زمانی که پس از مثبت شدن آزمایش دوپینگش، پس از انجام تنها دو بازی، از مسابقات اخراج شد.
مارادونا تا اکتبر ۱۹۹۷ رسما بازنشستگی خود را از فوتبال اعلام نکرد، اما در این سال به صورت رسمی از بالکن ساختمان آپارتمانش در بوئنوس آیرس به روزنامهنگارانی که در پایین جمع شده بودند، اعلام کرد دیگر در فوتبال حاضر نخواهد شد. او دوران حرفهای بینالمللی خود را با ۹۱ بازی و ۳۴ گل برای آرژانتین به پایان رساند.
فرانتس بکنباوئر، که کاپیتان تیم ملی آلمان در جام جهانی ۱۹۷۴ و جام ملتهای اروپا ۱۹۷۲ بود، در ۲۳ فوریه ۱۹۷۷، پس از شکست یک بر صفر آلمان غربی در یک بازی دوستانه مقابل فرانسه، بازنشستگی خود را از فوتبال ملی اعلام کرد. او این خبر را بلافاصله پس از سوت پایان بازی در یک بیانیه مطبوعاتی اعلام و مسائل مالیاتی را دلیل این تصمیم خود عنوان کرد.
آخرین حضور رونالدو نازاریو برای تیم ملی برزیل در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان بود. او سپس در سال ۲۰۱۱ در یک کنفرانس مطبوعاتی رسمی در برزیل بازنشستگی کامل خود را اعلام کرد. در آن زمان، او برای کورینتیانس بازی میکرد و با صدایی لرزان گفت که به دوران حرفهای خود پایان میدهد.
زینالدین زیدان فرانسوی ۲ بار با چالش بازنشستگی از بازیهای ملی روبرو شد و هر بار از روشی متفاوت استفاده کرد. او اولین بار شش هفته پس از حذف فرانسه از مرحله یک چهارم نهایی یورو ۲۰۰۴ مقابل یونان، بازنشستگی خود را در وبسایت شخصیاش اعلام کرد. ستاره مسلمان فرانسویها در آن زمان ۳۲ سال داشت و در بیانیه کتبی خود گفت که تصمیمش برای بازنشستگی ناگهانی نبوده و این ایده قبل از مسابقات در ذهنش بوده است.
بازنشستگی او از تیم ملی تنها یک سال طول کشید، زیرا او در آگوست ۲۰۰۵ پس از عملکرد ضعیف فرانسه در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۰۶ به تیم ملی بازگشت. ریموند دومنک، سرمربی وقت تیم ملی فرانسه، او را به همراه همتیمیهایش لیلیان تورام و کلود ماکلله متقاعد کرد که به تیم ملی بازگردند. او اولین بازی خود را در ۱۷ آگوست سال ۲۰۰۵ مقابل ساحل عاج انجام داد و یک گل به ثمر رساند.
زیدان در ۲۵ آوریل ۲۰۰۶ و پس از جام جهانی آلمان، این بار در یک برنامه زنده تلویزیونی، بازنشستگی خود را از فوتبال ملی و باشگاهی برای همیشه اعلام کرد.
اکنون نیز کریستیانو رونالدو ستاره بزرگ فوتبال جهان در آستانه وداع با بازیهای ملی است و هنوز مشخص نیست او از چه الگویی برای انتشار خبر خداحافظی خود استفاده خواهد کرد؛ آیا وی نیز به مانند لیونل مسی از طریق فضای مجازی پایان راه فوتبال خود را اعلام خواهد کرد یا مانند بکن باوئر فرانسوی در یک کنفرانس مطبوعاتی جهان این رشته را غافلگیر میکند.