به گزارش نبض وطن، یعقوب توکلی در واکنش به ادعاهای وزیر خارجه آمریکا درباره حمله سپاه خشایارشا به یونان گفت: سیاستمداران زمانی که تریبون به دست می‌گیرند، گاهی برای تأثیرگذاری بر افکار عمومی، دست به تحریف تاریخ می‌زنند. این بخش ناخوشایند سیاست است که واقعیت‌ها را به‌گونه‌ای تغییر می‌دهند که با اهداف سیاسی‌شان همخوانی داشته باشد.
ادعاهای وزیر خارجه آمریکا تحت تأثیر فیلم «۳۰۰» است نه واقعیات تاریخی
وی با اشاره به سطح تحلیل وزیر خارجه آمریکا افزود: به نظر می‌رسد روایتی که آقای روبیو مطرح کرده، بیش از آنکه حاصل مطالعه کتاب‌های تاریخی یا مرور افسانه‌های اصیل باشد، تحت تأثیر فیلم «۳۰۰» است. او روایتی یک‌جانبه ارائه می‌دهد؛ چرا که به این نکته اشاره نمی‌کند که پیش از آن، یونانی‌ها به شهر سارد در ایران حمله کرده و آن را به آتش کشیده بودند و خشایارشا در دفاع از سرزمین‌های تحت حمایت خود، به آتن لشکر کشید.
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی ادامه داد: روبیو جنایت‌های اسکندر در ایران را نادیده می‌گیرد. تاریخ گواه شکست‌های مکرر قدرت‌های متجاوز در برابر ایران است؛ از شکست کراسوس و پسرش در برابر سردار بزرگ اشکانی «سورنا» که منجر به نابودی سپاهیانش شد، تا به زانو درآمدن «والرین» در برابر شاپور اول که او را مجبور به تسلیم کرد.
توکلی خاطرنشان کرد: شکست‌های پیاپی رومیان در مواجهه با مسلمانان و همچنین شکست تاریخی آنها در برابر آلپ‌ارسلان که منجر به اسارت امپراتور روم شد، نشان می‌دهد که این نوع روایت‌پردازی‌های یک‌طرفه با واقعیت‌های تاریخی فاصله بسیاری دارد و تنها ابزاری برای قدرت‌نمایی کاذب است.
وی تصریح کرد: تاریخ رویارویی دو طرف، پیشینه‌ای طولانی، تمدنی و سرزمینی دارد. اینکه امروز شخصی مانند ترامپ وعده نابودی تمدن ایران را می‌دهد، دیگری از نابودی اسلام سخن می‌گوید و آن یکی مدعی نابودی تشیع می‌شود و حالا نیز به نبش قبر نبردهای دوران خشایارشا روی آورده‌اند، باید به یاد داشته باشند که این حکومت و مردم ایران بودند که توانستند از آسیا تا یونان نیروی دریایی مجهز بسازند، لشکرکشی کنند، مناطق متخاصم را تحت کنترل درآورند و متجاوزان را مجازات نمایند.
اظهارات روبیو ناخواسته شجاعت تاریخی نیاکان ما را به رخ غرب کشید
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی عنوان کرد: این اظهارات در واقع اعتراف ناخواسته به اقتدار، شکوه و دلاوری نیاکان ما است. آقای روبیو هر چند در پی ابراز کینه و خصومت بود، اما ناخواسته دلاوری اجداد ما را به رخ غربی‌ها کشید.
توکلی اظهار کرد: نکته مهمتر آنکه لحن او نوعی التماس به جهان غرب است؛ گویی خطاب به وارثان تمدن یونانی و غربی التماس می‌کند که به میدان بیایند و مقابل تمدن ایران بایستند، با این یادآوری که هزاران سال پیش نیز خشایارشا تا قلب سرزمین شما پیشروی کرد.
وی بیان کرد: این رویکرد به‌خوبی قدرت برتر و جایگاه تاریخی ایران را به اثبات می‌رساند؛ درست همانند سخنان اخیر ترامپ که از روی استیصال مدعی شد اگر ایرانی‌ها فلان شهر یا مراکز ما را هدف قرار دهند، چه باید کرد.
این پژوهشگر تاریخ ادامه داد: پروژه ایران‌هراسی که آمریکایی‌ها دهه‌ها است تلاش می‌کنند در دل ملت‌های غربی تزریق کنند، اکنون به عقده و غده‌ای بدخیم در وجود خودشان تبدیل شده است و بی‌تردید همین هراس ریشه‌دار از قدرت ایران، آنها را از پای درخواهد آورد.
توکلی درباره واکنش مناسب به ادعاهای مارکو روبیو گفت: پاسخ موثر به اینگونه روایت‌های مغرضانه را باید سیاستمداران آگاه و دارای دانش تاریخی ما بدهند، نه افرادی که از عمق وقایع بی‌خبرند. متأسفانه شاهد بودیم که برخی از سیاستمداران ما در تحلیل روابط آمریکا و چین دچار اشتباه شدند؛ اگر آن شخصی که سال‌ها وزیر خارجه بود، کتاب «یک بستر و دو رویا» یا مقاله «اندره فونتن» را مطالعه کرده بود، چنین گره‌هایی برای سیاست خارجی ما ایجاد نمی‌کرد.
وی افزود: بهتر است آن دسته از سیاستمدارانی که بدون مطالعه و از سر ناآگاهی اظهارنظر می‌کنند، سکوت اختیار کنند و با سخنان نسنجیده، برای کشور هزینه نتراشند. پاسخ به فردی مانند روبیو باید از سوی چهره‌هایی صادر شود که درک صحیحی از تاریخ و سیاست دارند.
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی در ادامه تأکید کرد: همانطور که رهبر شهیدمان بارها در نشست‌های متعدد اشاره کرده‌اند، غربی‌ها در چهار حوزه با ما دشمنی دارند؛ اسلام، تشیع، ایران و انقلاب اسلامی. آنها در هر فرصتی تلاش می‌کنند ضربات خود را وارد کنند و از هیچ تلاشی مضایقه نمی‌کنند.
رویکرد تقابلی غرب با تاریخ، ریشه در درگیری‌های باستان دارد
توکلی با یادآوری اینکه بیش از ۱۰ سال پیش در سازمان فرهنگ و ارتباطات، ابعاد پروژه «ایران‌هراسی» را به‌طور مفصل تشریح کرده است، گفت: نگاه تقابلی غربی‌ها به تاریخ، ریشه در اختلافات دوران باستان، نظیر جنگ‌های ایران و یونان و ایران و روم دارد و حتی خاطره جنگ‌های صلیبی نیز همچنان در ذهنیت آنها زنده است؛ این کشمکش‌های تاریخی، همچنان بر رویکرد آنها نسبت به ایران حاکم است.
وی تصریح کرد: وقتی ماجرای ۱۱ سپتامبر رخ داد، جورج بوش و سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر وقت ایتالیا، به‌سرعت اعلام کردند که جنگ‌های صلیبی آغاز شده است. این مواضع نشان می‌دهد که دشمنی علیه ایران، اسلام، تشیع، سرزمین انقلاب اسلامی و جغرافیای مقاومت، از سوی غرب با جدیت دنبال می‌شود؛ بنابراین ضروری است که سطح آگاهی و آمادگی در میان مردم و نسل جوان ارتقا یابد.
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی ادامه داد: استادان علوم اجتماعی باید با تلاشی مضاعف، به گسترش روشن‌بینی و آگاهی‌بخشی در جامعه کمک کنند. متأسفانه غرب با بهره‌گیری از ابزارهایی چون بورسیه‌های تحصیلی و امتیازات ویژه در حوزه علوم انسانی، برخی افراد را به خدمت گرفته و آنها را به بلندگوی منطق فکری خود تبدیل کرده است.
توکلی افزود: امروز شاهد هستیم که برخی افراد با شناسنامه ایرانی در مراکز علمی یا کتابخانه‌های کشورهای غربی مستقر شده‌اند و با تدریس و فعالیت در این نهادها، علیه مردم ایران سخن‌پراکنی می‌کنند؛ این فضای نفوذ فرهنگی واقعیتی است که نباید از آن غافل شد.
وی خاطرنشان کرد: مرحوم احمد اقتداری وکیلی با مطالعات تاریخی روایت می‌کرد که در سال ۱۳۴۶، زمانی که بحث صیانت از نام «خلیج فارس» جدی شد، کنفرانسی در تهران با حضور سفرا و شخصیت‌های مختلف برگزار کردیم تا حقانیت این نام تاریخی تثبیت شود. او نقل می‌کرد در آن نشست، رومن گیرشمن باستان‌شناس فرانسوی، در حضور سفیر فرانسه سخنرانی داشت و از اسکندر با عنوان «اسکندر کبیر» یاد کرد. من بلافاصله برخاستم و اعتراض کردم که اسکندر در نگاه ایرانیان چهره‌ای پلید و ویرانگر است و شما حق ندارید از او با عنوان «کبیر» نام ببرید؛ آیا اگر ما هم به پاریس بیاییم و در دانشگاه‌های شما از هیتلر که کشورتان را اشغال کرد با عنوان «هیتلر کبیر» یاد کنیم، می‌پذیرید؟ شما صرفاً به این دلیل که خود را وامدار تمدن یونانی و هلنیستی می‌دانید، چنین عنوانی به کار می‌برید.
پژوهشگر تاریخ بیان کرد: من نیز تأکید می‌کنم هر فردی که بخواهد به تاریخ و گذشته پرافتخار ایران باستان، اسلام، تشیع و انقلاب اسلامی دهن‌کجی کند، سرشتی کینه‌توز دارد و این رفتارها حاکی از پلیدی درون او است؛ فرقی هم نمی‌کند که آن فرد ترامپ باشد یا جورج بوش پدر و پسر، جیمی کارتر باشد یا مارکو روبیو.
حفظ حداکثری آمادگی دفاعی، بهترین راهبرد بازدارندگی است
توکلی در واکنش به ادعاها و اتهامات ترامپ درباره احتمال حمله ایران به شهرهای آمریکا تصریح کرد: ما در وضعیت جنگی قرار داریم و در چنین شرایطی، بهترین راهکار برای پیشگیری از نبرد، حفظ حداکثری آمادگی دفاعی است. هرچه مردم، ارتش و مقامات سیاسی یک کشور برای دفاع آماده‌تر باشند، ضریب بازدارندگی افزایش یافته و هراس دشمن از ورود به میدان نبرد بیشتر خواهد شد.
وی یادآور شد: جای تعجب است که برخی سیاستمداران، متأسفانه از سر ناآگاهی و با نادیده گرفتن قواعد علم استراتژیک، از لزوم مذاکره سخن می‌گویند؛ حال آنکه دشمنی که در حال نبرد با ما است، چشم به سرزمین، منابع نفتی و اقتدار راهبردی ما دوخته است.
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی عنوان کرد: این استراتژی در دستگاه سیاست خارجی آمریکا سابقه‌ای طولانی دارد؛ به‌ویژه طرحی که برنارد لوئیس مطرح کرد و بر پایه آن، معتقد بود قرارداد سایکس-پیکو نتوانسته است خاورمیانه را به شکلی مطلوب تقسیم کند.
توکلی افزود: طبق این نگاه، کشورهای بزرگ منطقه باید به قطعات کوچک‌تر تجزیه شوند تا منافع غرب تأمین شود. هدف این است که کشورها به واحدهای کوچک منطقه‌ای تبدیل شوند که فاقد قدرت نظامی و توان ایستادگی در برابر غرب باشند تا سلطه و منافع آنان برای نسل‌های آینده تداوم یابد.
وی تصریح کرد: رویکرد غرب اینگونه نیست که به آسانی از سرزمین‌های تحت اشغال خارج شود. غارتگران اسپانیایی صدها سال در مناطق تحت استعمار خود ماندند و منابع آنجا را چپاول کردند. انگلیسی‌ها نیز که در قالب «کمپانی هند شرقی» بر هند مسلط شدند، به سادگی آن سرزمین را رها نکردند؛ آنها طی چند صد سال چنان هند را غارت کردند که عملاً چیزی برای مردم آن کشور باقی نگذاشتند.
ماهیت تمدن غرب، مبتنی بر سلطه‌گری، استثمار و تضییع حقوق ملت‌هاست
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی اظهار کرد: همین رویه در مورد چین نیز تکرار شد؛ انگلیسی‌ها با تحمیل دو جنگ بزرگ تریاک، تجارت این ماده مخدر را بر مردم چین تحمیل کردند که جز غارت و استثمار معنای دیگری نداشت. این روند در آمریکای لاتین نیز به همین منوال بود. در حقیقت، ذات تمدن غربی بر پایه غارتگری، چپاول بی‌حدوحساب، کشتار انسان‌ها و نادیده گرفتن حقوق سایر ملت‌ها استوار است.
توکلی معتقد است: در مواجهه با واقعیت‌های راهبردی امروز باید به این نکته توجه داشت که نمی‌توان به سخنان ترامپ اعتماد کرد؛ کسی که امروز از حمله سخن می‌گوید و فردا آن را انکار می‌کند. تجربه مذاکرات نشان داد که حتی با وجود توافق و امضای تفاهمنامه، آنها دوباره مسیر خصومت را در پیش گرفتند.
وی تاکید کرد: دشمنان بزرگترین استراتژیست‌ها و مردان بزرگ میدان را هدف قرار دادند؛ انسان‌های تراز اولی که ظهور آنان نیازمند گذشت تاریخ است. شخصیت‌هایی چون سردار رشید، سردار تنگسیری، سردار پاکپور و شهید حاجی‌زاده، مردانی هستند که ظهورشان شاید نیازمند سپری شدن تاریخ یک ملت باشد. ظهور شخصیتی چون شهید آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای و دانشمندان هسته‌ای که محصول آرمان‌های تاریخی مردم ما هستند، نشان از ظرفیت‌های عظیم این ملت دارد.
این پژوهشگر تاریخ گفت: در گذشته، تصاویر فیزیکدانان غربی نظیر انیشتین بر سردر مدارس نقش می‌بست، حال آنکه دشمنان درست در همان زمان‌هایی که دم از مذاکره و امضای برجام می‌زدند، دانشمندان برجسته ما همچون شهید شهریاری و شهید علی‌محمدی را ترور کردند. این تناقض رفتاری، نشان‌دهنده ماهیت خصمانه آنان در هر شرایطی است.
توکلی افزود: هرچه زمان جلوتر می‌رود، ذات واقعی روابط آمریکا با مردم ایران و نگاه خصمانه آنها بیشتر آشکار می‌شود؛ بنابراین، فارغ از هرگونه ادعای صلح، عقب‌نشینی یا نرمش از سوی آمریکا، ما باید هوشمندانه بر قدرت خود بیفزاییم.
وی ادامه داد: این تفکر اشتباه که با دادن امتیازات تجاری و سیاسی به غرب، آنها کوتاه آمده و مسیر توسعه و پیشرفت را برای ما هموار خواهند کرد، احمقانه‌ترین تصور ممکن است. به تعبیر مرحوم دکتر شریعتی، هرکس مروج چنین اندیشه‌ای باشد، در پی «استحمار» ملت است و به تعبیر من، عمق حماقت را به نمایش می‌گذارد.
پیشرفت کشور با تلاش، دانش بومی و بهره‌گیری از تجارب جهانی میسر است
دانشیار پژوهشگاه علوم انسانی تصریح کرد: ما باید با پشتکار، تکیه بر دانش بومی و الگوبرداری خردمندانه از تجربیات دانشمندان سراسر جهان، مسیر رشد و ترقی را طی کنیم. تجربیات عینی و درست دیگران را باید به شکلی صحیح به کار ببریم، اما نباید فراموش کنیم که توسعه و پیشرفت، امری تزریقی نیست.
توکلی افزود: نه چین، نه ویتنام و نه هیچ کشور دیگری با تزریق خارجی به توسعه نرسیده‌اند؛ همه آنها با کار و تلاش مداوم و کوشندگی شبانه‌روزی پیشرفت کرده‌اند. ژاپنی‌ها و آلمانی‌ها با کار مستمر و مطالعات علمی پیگیر به جایگاه امروزی رسیده‌اند. پیشرفت و توسعه هرگز با گشودن یک رابطه یا برداشتن یک مانع ظاهری محقق نمی‌شود، بلکه امری درونی، ذاتی و مبتنی بر حرکت جوهری ملت‌هاست.
