به گزارش نبض وطن، در گزارش فارن پالسی آمده است: برای دستیابی به صلح، ایران به تضمینهایی نیاز دارد که واشنگتن به طور ساختاری قادر به ارائه آنها نیست؛ زیرا هر تعهدی که یک دولت آمریکا بدهد، دولت بعدی میتواند آن را لغو کند.
این گزارش با اشاره به اینکه ایران همچنین به برداشتن تحریمها نیاز دارد که وابسته به نظام مالی آمریکا نباشد، میافزاید: ایران به لغو تحریمها نیاز دارد اما نه به شکلی که اجرای آن وابسته به اراده یا سیستم مالی آمریکا باشد زیرا اگر رفع تحریمها به گونهای باشد که واشنگتن بتواند در هر زمان آن را متوقف یا برقرار کند، چنین توافقی برای ایران قابل اعتماد نیست.
در ادامه گزارش فارن پالسی با اشاره به اینکه روسیه میتواند نقش ضامن امنیتی و دیپلماتیک را ایفا کند، آمده است: مسکو در دو دهه گذشته روابط دفاعی خود با تهران را گسترش داده و میتواند به عنوان ضامن در هر سازوکار راستیآزمایی حضور داشته باشد؛ موضوعی که به ایران امکان میدهد توافق احتمالی را به عنوان راهحلی که از طریق مذاکره به دست آمده است، معرفی کند.
این گزارش با بیان اینکه چین در روند رسیدن آمریکا و ایران به صلح، میتواند نقش اقتصادی ایفا کند، میافزاید: پکن خریدار اصلی نفت صادراتی ایران است و گسترش سرمایهگذاری چین در چارچوب توافق ۲۵ ساله همکاری، فارغ از بود و نبود تحریمهای آمریکا آینده اقتصادی ایران را تضمین خواهد کرد.
بر اساس این گزارش، هند نیز به دلیل داشتن روابط نسبتا حسنه با آمریکا از یک سو و نیز حفظ روابط کاری خود با ایران بر محور بندر چابهار این موقعیت را دارد که به یکی از تنها بازیگرانی تبدیل شود که میتواند با هر دو طرف گفت وگو و به عنوان میانجی و میزبان مذاکرات ایفای نقش کند.
این گزارش میافزاید: از سوی دیگر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس نیز در سالهای اخیر به جای وابستگی صرف به آمریکا به سمت ایجاد ترتیبات امنیتی و اقتصادی جایگزین حرکت کردهاند و هرگونه توافق با میانجیگری روسیه، چین و هند این روند را تقویت خواهد کرد.
در ادامه گزارش فارن پالسی آمده است: واشنگتن برای خروج از جنگی که خود آغاز کرده و اکنون توانایی پایان دادن به آن را ندارد، ناچار است به نقشآفرینی قدرتهای رقیب تن دهد.
بر اساس این گزارش، کوتاهترین مسیر خروج از این بنبست از طریق مذاکره مستقیم با تهران نمیگذرد، بلکه از مسیری میگذرد که شامل مسکو، پکن و دهلینو است و دولت آمریکا باید این همراستایی منافع را به رسمیت بشناسد و از آن بهره بگیرد نه اینکه هرگونه نقشآفرینی رقبا را نشانه شکست خود تلقی کند.
