ما از «انسجام ملی» زیاد سخن میگوییم؛ اما انسجام ملی فقط در شعارها و مراسم رسمی شکل نمیگیرد انسجام ملی در لحظههای کوچک زندگی روزمره ساخته میشود؛ وقتی درد یک انسان، برای چند دقیقه درد همه میشود.
بعضی از حوادث تنها در تاریخ ثبت نمیشوند، در حافظه جمعی یک ملت هم ماندگار میشوند. «لامرد» برای مردم ایران یکی از همین نامهاست، نام شهری که در روزهای جنگ آماج حملهای قرار گرفت که قربانیان اصلی آن زنان، کودکان و شهروندان عادی بودند.
کمتر از پنج روز تا اولین بازی تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی ۲۰۲۶ مانده است. بر کسی پوشیده نیست که میزبان این دوره از هیچ تبعیض و تهدیدی برای تحت فشار قرار دادن تیم ایران دریغ نکرده است.
تیم دونفره هومن حاجی عبدالهی و محمد بحرانی، می تواند برگ برنده کار در مواجهه با مخاطبان کم سن و سال خود باشد. چهرههای شاخصی که وجه اشتراکشان، شناخت فوق العادهشان از کمدی و اجرای شوخی است؛ آن هم در عرصه کودک که ظرافتهای خاص خود را داشته و خطوط قرمز پررنگتری در قیاس با مخاطبان بزرگسال دارد.
این روزها و در آستانه آغاز جام جهانی فوتبال، فرصت مناسبی است تا بار دیگر به تماشای «فرار بسوی پیروزی» نشست، اثری جذاب که فوتبال را با فیلمی درباره فرار اسرای جنگی از اردوگاه آلمان نازی ترکیب میکند!
روز جهانی محیط زیست ۲۰۲۶ با شعار «فراخوانی جهانی برای اقدام اقلیمی» برگزار میشود. اما شاید بتوان این شعار را نه بهعنوان یک دعوت تازه، بلکه بهعنوان نشانهای از یک واقعیت تکرارشونده در سیاست جهانی اقلیم خواند.
در جامعهای زنده و پویا اختلافنظر امری طبیعی است، اما نقد کردن با ایجاد شکاف تفاوت دارد. هیچ رسانهای نباید ناخواسته به بستری برای تعمیق شکافهای اجتماعی و سیاسی تبدیل شود؛ بهویژه در شرایطی که دشمنان ایران آشکارا بر پروژه ناامیدسازی و ایجاد تفرقه سرمایهگذاری کردهاند. امروز ایران ما بیش از هر زمان دیگری به ادبیات همگرایی نیاز دارد. مردم از مسئولان، رسانهها و فعالان سیاسی انتظار دارند به جای بازتولید اختلافات، بر نقاط مشترک و راهحلها تمرکز کنند.
در پیام هفتم خردادماه آیتالله سید مجتبی خامنهای، رهبر انقلاب به نکته نو و اندیشهبرانگیزی اشاره شده است: «لازم است تک تک جانفدایانی که دلشان برای اسلام و انقلاب و سربلندی ایران میتپد؛ از این پس، بیش از پیش برای پاسداری از وحدت صفوف منسجم و به هم پیوسته ملت اهتمام ورزند و اختلافات غیرموجه و حتّی موجّه را به تنازع و تفرقه تبدیل نکنند و قولاً و عملاً مظهر انسجام و یکپارچگی ملت باشند.»
ادعای استعفای پزشکیان، حتی پیش از آنکه نیازمند تکذیب رسمی باشد، از درون با منطق شخصیت سیاسی و رفتار عملی او ناسازگار است. پزشکیان از آغاز نشان داده که نه در پی قهرمانسازی از خود است و نه سیاست را میدان نمایش فردی میفهمد.
پیام های مردمی