ما از «انسجام ملی» زیاد سخن میگوییم؛ اما انسجام ملی فقط در شعارها و مراسم رسمی شکل نمیگیرد انسجام ملی در لحظههای کوچک زندگی روزمره ساخته میشود؛ وقتی درد یک انسان، برای چند دقیقه درد همه میشود.
در شرایطی که تحولات تنگه هرمز بهعنوان یکی از مهمترین آبراههای انتقال انرژی با حساسیت جهانی دنبال میشود، دولت انگلیس بدون حضور آشکار در صف نخست منازعه ایران و آمریکا، میکوشد با زیرکی و از طریق نهادی وابسته به ساختار دفاعی خود، به بازیگری پنهان در مهندسی روایت امنیت این مسیر راهبردی تبدیل شود.
ایران، خانه مشترک همه ماست. امنیت و آرامش این خانه، تقسیمپذیر نیست و هیچ بخش آن از بخش دیگر جدا نیست. اگر امروز نقطهای از این سرزمین آماج حملات دشمن قرار گرفته، همه ایران در کنار آن ایستاده است و دولت نیز خود را موظف میداند با همه توان، در کنار مردم همان نقطه بماند؛ تا روزی که آرامش به زندگی آنان بازگردد.
بهزیستی، مجال پاسداشت زندگیبانیِ انسانهایی است که بیادعا، اما اثرگذار، در مدار خدمت و کرامت حرکت میکنند؛ آنان که در هیاهوی نیاز، صدای آرام امیدند و در هنگامه آسیب، چراغ خاموشنشدنی همراهی.
معاون اول رئیس جمهور پیشین در یادداشتی نوشت: اتهامزنی به دولت، نیروهای مسلح و تیم مذاکرهکننده، که متأسفانه به برخی رسانهها و تریبونهای رسمی نیز رسیده است، با القای اختلاف و شکاف در میان حاکمیت و مردم، طمع دشمنان را بیشتر میکند. این رویه باید از سوی دلسوزان ملک و ملت اصلاح شود.
شاید کمتر کسی هنگام توقف پشت چراغ قرمز به این موضوع فکر کند که نگاههای گذرای او به عابران، خودروهای اطراف یا فضای شهری، تنها یک واکنش از سر کنجکاوی نیست؛ پژوهشهای علوم شناختی نشان میدهد این رفتار روزمره ریشه در سازوکارهای عمیق مغزی، غریزههای تکاملی بقا و نیاز انسان به حفظ هوشیاری و ارتباط با محیط پیرامون دارد.
سخنگوی دولت نوشت: دولت با تمام توان کنار مردم خواهد بود. جنوب ایران، قلب تپنده این سرزمین است.
با مرگ سر «سام نیل»، سینما یکی از محبوب ترین، با کلاس ترین و گزیده کار ترین بازیگر طی پنج دهه گذشته را از دست داد.
به تعبیر شمس تبریزی سه گونه زندگانی را می توان از یکدیگر تفکیک کرد؛ کسی که برای نفسش زندگی میکند. کسی که برای قلبش زندگی میکند و سوم کسی که زندگی او رنگ و رونق و عطر الهی دارد و برای پروردگارش زندگی میکند. کسی که نگاهش و آرمانش خداوند است. شهید خدایی میشود و بلاجویان دشت کربلایی! چنین فردی با شهادت تکثیر میشود و نه متوقف، سعه وجودی ملکوتی مییابد و نه اینکه با متلاشی شدن پیکرش، دیگر نشانی از او برجای نمیماند.
پیام های مردمی