به گزارش نبض وطن، صمیمیت میان والدین یک ستون اساسی برای سلامت روان و احساس امنیت فرزندان است و زمانی که والدین روابط گرمی با یکدیگر دارند و صمیمیت را در خانواده زنده نگه میدارند، فرزندان از اعتماد به نفس بالاتری برخوردار میشوند و محیطی پایدار برای رشد احساسی و اجتماعی خود پیدا میکنند و چنین روابطی به کودکان احساس تعلق و حمایت میدهد که برای پرورش شخصیت سالم آنها ضروری است.
نبود صمیمیت میان والدین میتواند به استرس و اضطراب فرزندان منجر شود، زمانی که کودکان شاهد روابط سرد یا دور شدن عاطفی میان والدین هستند، ممکن است احساس ناامنی و ترس از جدایی را تجربه کنند که این استرس میتواند در عملکرد تحصیلی آنها تأثیر بگذارد و باعث مشکلات ارتباطی در دوران بزرگسالی شود.
تعارض میان والدین، به خصوص اگر بارها و به شکلی آشکار اتفاق بیفتد، میتواند فشار روحی شدیدی بر کودکان وارد کند و شاهد بودن تعارضات خانوادگی، حتی اگر فیزیکی نباشد، باعث شکلگیری احساساتی مانند ترس، سردرگمی و خشم در فرزندان میشود که میتواند به آسیبهای روحی طولانیمدت منجر شود.
محدود کردن نمایش تنشها و اختلافات به فرزندان، اقدامی حیاتی برای حفظ سلامت روان آنها است و والدین باید تلاش داشته باشند تعارضات خود را به دور از چشم فرزندان حل و محیط خانه را به جایگاهی امن و آرام تبدیل کنند که این اقدام میتواند کودکان را از احساس مسئولیت یا بار نگرانی برای مسائل بزرگتر از سن آنها محافظت کند.
صمیمیت میان والدین و تأثیر آن بر فرزندان نباید نادیده گرفته شود
مجتبی ناجی، روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه فرزندان یک خانواده در بزرگسالی از صمیمیتی که میان والدین خود شاهد بودهاند، نفع میبرند، اظهار کرد: صمیمیت والدین به ویژه صمیمیت فیزیکی در حضور فرزندان نباید دست کم گرفته شود و توصیه میشود والدین به اهمیت رفتارهای صمیمانه به ویژه در حضور فرزندان توجه جدی داشته باشند.
وی با بیان اینکه همکاری در انجام امور منزل و با یکدیگر غذا خوردن از مصادیق رفتارهای صمیمانه بین والدین است، افزود: در صورتی که فرزند در یک خانواده شاهد رفتارهای صمیمانه نباشد، به خوبی نبود احساس صمیمیت فیزیکی میان والدین را احساس میکند.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه گاهی اوقات فرزندان احساس میکنند والدین تنها یکدیگر را تحمل میکنند و از زندگی مشترک و بودن با یکدیگر احساس خوشبختی و رضایت ندارند، تصریح کرد: گاهی اوقات ممکن است زوجین در حضور فرزندان کلمات یا جملاتی که نشان دهنده گلایهمندی از زندگی است را ناخواسته بر زبان بیاورند.
تعارضات و تنشها را در حضور فرزندان محدود کنید / تبعات جستوجوی صمیمیت خارج از چهارچوب خانواده
ناجی با تاکید بر اینکه زوجین باید تعارضات و تنشها را در حضور فرزندان خود کنترل و محدود کنند، ادامه داد: بروز تنشها در حضور فرزندان و بر زبان آوردن عبارتهایی که نشان از گلهمندی زوجین از وضعیت موجود دارد، برای فرزندان تولید ناامنی میکند و اعتماد به وضعیت زندگی را برای آنها مشکل میکند.
وی با بیان اینکه چنین شرایطی برای فرزندان نگرانی، استرس و اضطراب را به همراه خواهد داشت، گفت: در صورتی که فرزندی در این شرایط قرار گیرد، ممکن است دچار خانوادهگریزی شود که این موضوع یکی از اثرات منفی نبود صمیمیت میان والدین است و فرزندان آرامش را بیرون از چهارچوب خانواده جستوجو خواهند کرد.
روانشناس و مشاور خانواده با بیان اینکه جستوجوی آرامش و صمیمیت خارج از چهارچوب خانواده تبعات بسیار زیادی به همراه خواهد داشت، اضافه کرد: زمانی که فرزندان از ۱۲ سالگی عبور میکنند، تمایل دارند در برنامهریزی نظام خانواده مشارکت داده و به رسمیت شناخته شوند و حتی ممکن است راهکارهایی برای رفع تنشها به ذهن نوجوانان برسد که خلاقانهتر است و جای تأمین بیشتری برای والدین دارد.
گلایهمندی از زندگی و شکایتهای مکرر توسط والدین نیز تأثیر مخربی بر فرزندان دارد و در صورتی که کودکان بارها شاهد نارضایتی والدین از شرایط زندگی باشند، ممکن است نگرش منفی نسبت به آینده و زندگی پیدا کنند، از همین رو والدین با حفظ روحیه مثبت و نمایش مقاومتی پایدار، میتوانند به فرزندان امید و انگیزه بدهند.
روابط گرم و همراهی والدین در امور روزمره نیز میتواند الگویی مثبت برای فرزندان باشد، زمانی که والدین نشان دهند کنار هم بودن را ارزش میدانند و برای حل مشکلات به جای تضاد همکاری میکنند، فرزندان یاد میگیرند چگونه روابطی سالم و مؤثر ایجاد کنند.
صمیمیت میان والدین نه تنها به سلامت روان فرزندان کمک میکند، بلکه پایهای استوار برای ساختن خانوادهای محکم و هماهنگ فراهم میکند و این صمیمیت مانند زرهی است که فرزندان را در برابر چالشهای زندگی محافظت میکند و به آنها هویت قوی و نگرش مثبت به آینده میبخشد.
به طور کلی، صمیمیت میان والدین بنیانی برای رشد احساسی سالم کودکان است و وجود رابطهای گرم، صمیمانه و حمایتگر میان والدین باعث کاهش نگرانیها و اضطرابهای ناشی از مشاهده تنشها و تعارضات توسط فرزندان میشود و با مدیریت آگاهانه اختلافات، میتوان به فرزندان احساس امنیت و ثبات بیشتری اعطا کرد.