به گزارش نبض وطن، حسین افشین شامگاه سه شنبه در حاشیه بازدید از سومین نمایشگاه صنعت پتروشیمی که تحت عنوان «ایران پتروکم ۱۴۰۴ ـ IRAN PETROCHEM 2026» در کیش در حال برگزاری است، در مصاحبه با خبرنگاران افزود: نمیگذاریم که شرکتهای دانشبنیان به خاطر سیاست درست تکنرخیسازی ارز از سوی دولت متضرر شوند.
وی اضافه کرد: ما به عنوان صندوق نوآوری و معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری، برنامه داریم که از شرکتهای دانشبنیان حمایت بکنیم و حمایت از آن شرکتهایی در تهیه مواد اولیه وارداتی و یا صادرات دچار مشکل شدند، ادامه یابد.
معاون علمی و فناوری رییس جمهور همچنین میزان صادرات شرکتهای دانش بنیان ایران را حدود هفت میلیارد دلار اعلام کرد و گفت: محصولاتی که به صورت کامل توسط این شرکتها تولید میشود، ۶۰۰ تا ۶۵۰ میلیون دلار درآمد ارزی عاید کشور میکند.
وی اضافه کرد: میزان وارداتی که شرکتهای دانش بنیان برای تولید محصولات خود نیاز دارند، حدود ۵۰۰ میلیون دلار است و ما سعی خواهیم کرد که حدود ۱۵۰ میلیون دلار سرمایه و منابع ارزی در اختیار آنها بگذاریم که روند تولید و فعالیت آنها ادامه یابد.
کاهش هزینه شرط بقای بینالمللی در صنعت پتروشیمی است
معاون علمی و فناوری رییس جمهور همچنین گفت: شرط بقا و رقابت در سطح بینالمللی صنعت پتروشیمی این است که بتوانیم هزینهها را کاهش بدهیم و محصولات خود را با کیفیت بالاتر تولید و روانه بازار کنیم.
وی افزود: امیدواریم که از فناوریهای جدید و نوظهور در صنعت پتروشیمی بیشتر استفاده شود و راه تحقق این هدف هم این است که دانش خود را روزآمد کرده و برای آینده کشور تصمیم بگیریم.
افشین، حضور در نمایشگاه های صنعت پروشیمی و استفاده از توان شرکتهای دانش و دانشگاهها را برای رسیدن به این هدف مهم خواند و بیان کرد: برگزاری چندین نمایشگاه صنعت پروشیمی و وسعت دید متولیان این بخش نشان می دهد که اتفاقات خوبی در صنعت پتروشیمی ایران خواهد افتاد.
وی با اشاره به برگزاری رویدادهایی مثل پتروکم و پتروفن برای معرفی ظرفیت بخش پتروشیمی ایران و تلاش برای ایجاد ارتباط بین دانشگاه و صنعت پتروشیمی گفت: برای رسیدن به اهداف در این صنعت باید صبر داشته باشیم چرا که این صنعت نیاز به همکاری، هماهنگی و همافزایی زیادی دارد.
معاون علمی و فناوری رییس جمهور همچنین پتروشیمی را صنعت پیشران کشور ایران دانست و تاکید کرد: در این صنعت ما از مرحله اولیه تا نقطه نهایی دانش فنی بومی را در اختیار داریم و اگر از توان و ظرفیت شرکتهای دانشبنیان هم استفاده کنیم، در واقع بهرهوری در این صنعت افزایش خواهد یافت.
