به گزارش نبض وطن، علی قمصری یکشنبه (۱۶ فروردین) در واکنش به حملات و جنایات نیروهای آمریکایی صهیونیستی علیه کشورمان و آسیب به زیرساختها و مراکز غیرنظامی یادداشتی را منتشر کرد که متن آن بدین شرح است: «با تارم، سپر برق چهل درصد تهران خواهم شد. همیشه هنرمندی مستقل، در کنار مردم و معترض در برابر جفاها بودهام و در طول عمرم لیستی بلندبالا از ممنوعیتهای کاری و مسافرتی و محدودیتها در نتیجه مواضعم به ویژه در ۱۴۰۱، داشتهام، در دی ماه نیز سوگواریام برای عزیزان کشته شده را با صدای بلند اعلام کردم. اما روحیه اعتراضیام نمیتواند مانع وطن دوستیام باشد.
در این روزها با حمله جبرانناپذیر به زیرساختهای حیاتی کشور مانند پلها و کارخانههای صنعتی مواجهیم. اتفاقی که ایران و مردمش را برای تبدیل به عصر حجر، هدف گرفته.
آرزو دارم قبل از اینکه مرحله جدیتر جنگ زیرساختی، چراغ خانههای کشورم را خاموش کند، چراغ زندگی خودم خاموش شود. و آرزو دارم چشمانم هیچگاه جدا شدن حتی یک وجب از خاکمان را نبیند. من، همیشه بر سه اصل باور دارم: حلالخواری در زندگی شخصی، اعتراض با تکیه به اراده خویش، بیاعتمادی به دخالت خارجی.
همان طور که در عمرم هیچ فرصتی را برای اجرای رایگان برای مردم و عشقورزی خالص به اقوام از دست ندادهام و همیشه زیستم برای همنوا بودن با شرایط اقشار مختلف، متوسط و به دور از مالاندوزی بوده، اگر مسئله خاموشی برق جدیتر شود کاری خواهم کرد که برق چهل درصد تهران به جانم گره بخورد. چون نیروگاه برق یعنی برق و آب و زندگی و خواهیم دید که میتوانم با کمک هنرمندان روی از بین نرفتن برق چهل درصد تهران موثر باشم.
هدف جنگ به هیچ عنوان نجات نیست و ای کاش مردم به این موضوع آگاه باشند. برای من تقسیم کردن کودکان به خودی و غیرخودی معنا ندارد. کودک، بیگناهترین و زیباترین هدیه یزدان بزرگ است.
پس از سوگواری کشتهشدگان دی ماه، ریخته شدن خون دختران میناب، سوگواریام را دوچندان کرد. پس بر خود واجب میدانم اگر درباره دی ماه سخن گفتم و سوگوار کشتهشدگان شدم، درباره میناب سکوت نکنم.
مردم ایران، با تکیه بر تاریخ چند هزار سالهشان بیشک به هوشیارانهترین شکل از این بحران دشوار عبور خواهند کرد.
ما یک رسانه کاملا صادق و بیطرف در جهان، بیشتر نداریم… قلبمان. در هر برهه، قلبمان راه درست را به ما گوشزد میکند. رسانههای تندرو نمیتوانند ما را از قلبمان دور کنند. حتی همان انسانی که در آن رسانه حضور دارد نیز قلب دارد و حتما بالاخره صدای قلبش را خواهد شنید… آسیب دیدهایم. اما بلند میشویم… علی قمصری تهران»
علی قمصری سال گذشته در جریان جنگ تحمیلی ۱۲ روزه نیز با همراهی دو نوازنده از گروه «همنوازان حصار»؛ کامران منتظری نوازنده تمبک و حمیدرضا یوسفی نوازنده دف و بندیر در قالب پویش «به نام ایران: همبستگی ملی، دفاع میهنی» با شعار «شهر، زندگی، هنر» در میدان آزادی تهران به روی صحنه رفت و قطعاتی از موسیقی ایرانی را اجرا کرد.
آیا یازده سپتامبر را به خاطر دارید؟
محمد معتمدی خواننده موسیقی سنتی نیز مطلبی را به زبان انگلیسی در واکنش به جنایات نیروهای آمریکایی صهیونیستی به کشورمان و آسیب به زیرساختها و مراکزغیرنظامی منتشر کرد که متن آن بدین شرح است: «جنایات جنگی بزرگ. بمباران مدارس، پلها، انبارهای مواد غذایی، کارخانههای داروسازی، دانشگاهها، خانهها، مراکز تولید واکسن، کارخانههای پتروشیمی، کارخانههای غیرنظامی، بانکها، فرودگاهها و موارد دیگر… آیا یازده سپتامبر را به خاطر دارید؟ دولتهای ایالات متحده و اسرائیل هزاران «یازده سپتامبر» در ایران مرتکب میشوند.»
ترامپ و آمریکا ذرهای برای ایران ارزش قائل نیستند
علیرضا پوراستاد آهنگساز و خواننده نیز در واکنش به حملات نیروهای آمریکایی صهیونیستی به کشورمان نوشت: «دوست من، هم وطنم، همخون من، هم سرنوشت من، یک نقطه پایان برای هر چیزی در نظر بگیر (مثلا برای حمایت از جنگ) چه اتفاقی بیفته متوجه میشی که ترامپ واسه آزادی و کمک به مردم ایران نیومده؟
با در نظر گرفتن تمام ایرادها و اشتباهای حکومت در این چهل و هفت سال، ترامپ دیگه باید چی بگه که به ایرانی بودنت بر بخوره؟ چطور خودت و وجدانت رو توجیه میکنی؟ زیرساخت بزنه؟ پل بزنه ؟ مدرسه بزنه؟ پالایشگاه بزنه؟ مسکونی بزنه؟ نیروگاه برق بزنه؟ چیکار کنه که ته قلبت قبول کنی ترامپ و آمریکا ذرهای برای من و تو و ایران ارزش قائل نیستند؟ جواب این سوال رو برای من ننویس…»
بیانیه جمعی از هنرمندان موسیقی نواحی در محکومیت حملات دشمن
جمعی از هنرمندان فعال حوزه موسیقی نواحی ایران یکشنبه (۱۶ فروردین) با انتشار متنی ضمن محکومیت حملات و جنایات دشمن در جریان جنگ رمضان آمادگی خود را برای دفاع از تمامیت ارضی کشورمان اعلام کردند.
در این متن آمده است: «با درود و احترام به روح همه سرداران ملی، قهرمانان، جان فدایان میهن که جان دادند ولی خاک ندادند.
ایران عزیز سرزمین حماسه و حماسهسرایی است. نغمههایی که خنیاگران سینه به سینه در وصف دلاوران روایت میکنند در این سرزمین بسیارند. گرچه لالایی مادران این سرزمین از صلح و دوستی روایت میکند ولی وقتی تهاجمی از سوی دشمنان به خاکمان صورت گیرد همان لالاییها با درون مایه حماسی خوانده میشوند.
هنرمندان موسیقی نواحی ایران ضمن محکوم کردن حملات و جنایات دشمنان این خاک همرزم با سایر میهندوستان سازهایمان را برای یکپارچگی ایران کوک میکنیم.
اگر دشمن قصد تعرض به جزیره خارک و جزایر سهگانه داشته باشد به خلیج همیشه فارس خواهیم رفت و تا پای جان از کشورمان دفاع خواهیم کرد. ز پوچ جهان هیچ اگر دوست دارم/ تو را ای کهن بوم و بر دوستت دارم.»
در حالی که تهران وارد مذاکرات جدی با واشنگتن شده بود، صبح نهم اسفند ۱۴۰۴، آمریکا و رژیم صهیونیستی همانند دوره گذشته بدون توجه به مذاکرات، به خاک ایران تجاوز و به چندین نقطه در شهرهای مختلف کشورمان و از جمله تهران حمله کردند.
حضرت آیتالله خامنهای رهبر معظم انقلاب اسلامی در پی حمله نهم اسفندماه ۱۴۰۴ رژیم صهیونیستی و آمریکا به شهادت رسیدند همچنین در حمله وحشیانه صهیونیستها به مدرسه ابتدایی دخترانه شجره طیبه در میناب استان هرمزگان، ۱۶۸ نفر از جمله دانشآموزان، کادر آموزشی و برخی از والدین دانشآموزان شهید و ۹۵ نفر دیگر نیز زخمی شدند.
حملات نیروهای آمریکایی صهیونیستی علیه کشورمان همچنان ادامه دارد و برای مقابله با این حملات عملیات «وعده صادق ۴» آغاز شده و تا شکست دشمنان استمرار خواهد داشت. این حملات واکنشهای بسیاری از سوی هنرمندان در پی داشته است، آنان با انتشار یادداشتها و تصاویری ضمن ابراز انزجار از دشمن، همدردی با هموطنان و وطندوستی خود را اعلام کردند. همچنین برخی هنرمندان آثار هنری و موسیقایی را تولید کردند و نهادها و مراکز فرهنگی هنری نیز برنامههایی را با هدف همبستگی ملی تدارک دیدهاند.