سالهاست که مسئولان از اهمیت رسانهها در شهرستان لنجان سخن میگویند؛ از نقش حیاتی آنها در اطلاعرسانی گرفته تا شفافیت و پیشرفت؛ جملات زیبا، وعدههای پرطمطراق و تأکید بر «جایگاه ویژه» رسانهها؛ اما وقتی نوبت به عمل میرسد، این اهمیت، اغلب در همان سطحِ شعار باقی میماند.
مشکل اصلی رسانههای فعال در شهرستان لنجان، نه کمبود قلمهای توانمند است و نه نبود دغدغه در میان اهالی رسانه؛ مسئله، بیتوجهیِ ساختاری و سیستماتیک به جایگاه واقعی آنهاست؛ جایگاهی که میتواند فراتر از یک رسانهی خبری، به عنوان بازوی استراتژیک توسعه عمل کند.
امروز بیش از هر زمان دیگری، لازم است نگاهها در مسئولان تغییر کند. مسئولان باید رسانه را نه یک هزینه یا صرفاً یک کانال خبری، بلکه شریکی مؤثر در مسیر توسعه شهرستان بدانند؛ شراکتی که باید در جلسات تصمیمگیری، فرآیندهای برنامهریزی و حتی تخصیص منابع، به رسمیت شناخته شود.
از سوی دیگر، حمایت از رسانههای فعال و دغدغهمند نباید در حد شعار باقی بماند. این حمایت میتواند شکلهای مختلفی داشته باشد: از آموزش و توانمندسازی گرفته تا دسترسی شفافتر به اطلاعات و تسهیل همکاری با ادارات و نهادها. در کنار اینها، پاسخگویی بیشتر مسئولان و شفافیت در ارائه اطلاعات، میتواند اعتماد را تقویت کرده و زمینه را برای تولید محتوای دقیقتر، عمیقتر و مؤثرتر فراهم کند.
امرور انتظار میرود از شعار به عمل، و از سکوت به پیشرفت، پلی ساخته شود چراکه با تغییرِ نگرشِ مسئولان به رسانه به عنوانِ شریکی استراتژیک و ارائهی حمایتهایِ عملی و پایدار از سویِ آنها سبب خواهد شد که رسانههایِ محلیِ لنجان، دیگر نه صدایی در سکوت، که به موتورِ محرکهیِ واقعیِ توسعهی شهرستان مددل شوند و این بدان معناست که چالشها سریعتر شناسایی، راهحلها عمیقتر بررسی، و فرصتهای توسعه با جسارتِ بیشتری بالفعل خواهند شد. آنگاه میتوان امیدوار بود عقبماندگیهایی که امروز بارها و بارها در جلسات مطرح شده جایِ خود را به پیشرفتِ ملموس بدهند و «اهمیتِ رسانهای» که امروز تنها در حدِ شعار شنیده میشود، به واقعیتی انکارناپذیر در مسیرِ توسعه شهرستان لنجان تبدیل گردد.
