به گزارش نبض وطن، امیر کرمزاده روز یکشنبه در گفتوگو با خبرنگاران در تشریح اهمیت این ثبت جهانی اظهار داشت: سی و سه پل بخشی از حافظه تاریخی و کالبدی شهر اصفهان و یکی از حلقههای اصلی محور چهارباغ و ساختار تاریخی پیوسته با زاینده رود به شمار میرود و ارزش آن را نمیتوان به سیمای معماری یا نقش گردشگری آن محدود کرد.
وی با تأکید بر اینکه ثبت جهانی باید بهجای آنکه به یک عنوان صرفاً تبلیغاتی بدل شود، به اقدامات عملی بینجامد، افزود: آنچه اهمیت دارد این است که توجه ایجاد شده پیرامون این اثر به شناخت بیشتر، مستندسازی، حفاظت، مرمت و معرفی علمی آن منجر شود و ادارهکل میراث فرهنگی استان نیز این موضوع را در چارچوب وظایف تخصصی خود پیگیری خواهد کرد.
مدیرکل میراث فرهنگی استان اصفهان خاطرنشان کرد: سی و سه پل را باید در مجموعه میراث آبی و تاریخی اصفهان دید و ارزش آن را از دیگر عناصر تاریخی مرتبط با زاینده رود جدا نکرد؛ چراکه در پهنه استان، پلهای تاریخی متعددی بر بستر این رودخانه برجای مانده که هر یک بخشی از تاریخ تعامل انسان با آب و شکلگیری سکونت و شهرنشینی در منطقه را روایت میکنند.
کرمزاده گفت: حفاظت از این مجموعه از این منظر نیازمند یک برنامه منسجم و بلندمدت است و ثبت سی و سه پل در فهرست جهانی میتواند فرصتی برای تقویت مطالعات میانرشتهای درباره میراث آبی اصفهان – جایی که تاریخ معماری، مهندسی، شهرسازی و مدیریت آب در کنار یکدیگر بررسی میشوند – فراهم کند.
وی با یادآوری اینکه پایش و حفاظت از پلهای تاریخی استان طی سالهای گذشته به صورت مستمر دنبال و در مورد سی و سه پل نیز اقدامات مرمتی و حفاظتی در مقاطع مختلف انجام شده است، افزود: نگاه ما آن است که عملیات مرمتی تا حد ممکن مستند، فنی و قابل ارزیابی باشد و همزمان با اجرای طرح، وضعیت بنا نیز پایش شود؛ ثبت جهانی این اثر میتواند به این رویکرد وزن بیشتری بخشد و زمینه توجه پژوهشی و تخصصی را افزایش دهد.
کرمزاده در ادامه با بیان اینکه معرفی جهانی یک اثر زمانی ارزشمند است که جامعه محلی نیز نسبت به ارزش آن آگاهی داشته باشد، تأکید کرد: حفاظت از میراث فرهنگی بدون مشارکت مردم و افزایش حساسیت عمومی نسبت به بناهای تاریخی با دشواریهای جدی روبهرو خواهد شد.
مدیرکل میراثفرهنگی استان اصفهان در پایان با اشاره به اینکه سی و سه پل متعلق به تاریخ اصفهان و بخشی از هویت فرهنگی این شهر است، اظهار داشت: صیانت از این اثر ارزشمند نیازمند استمرار اقدامات فنی، تأمین اعتبار، پایش مداوم و همکاری همه دستگاههای مرتبط است و ثبت این سازه در فهرست جهانی میتواند جایگاه میراث مهندسی آب ایران را بار دیگر در سطح بینالمللی طرح کند و ما را نسبت به مسوولیت خود در قبال این میراث حساستر سازد.
به گزارش ایرنا، سی و سه پل یا پل اللهوردیخان، پلی است با ۳۳ دهانه، ۲۹۵ متر طول و ۱۴ متر عرض، که زیرنظر اللهوردیخان و با معماری استاد حسین بنا اصفهانی بر روی زاینده رود در شهر اصفهان و همزمان با حکومت شاه عباس صفوی ساخته شد.
اندیشه بنای این اثر در سال ۱۰۰۸ هجری قمری و در دوازدهمین سال پادشاهی شاه عباس یکم به وجود آمد و در سال ۱۰۱۱ هجری قمری، اللهوردیخان گرجی، سردار مشهور او مأمور اتمام ساختمان پل گردید.
در سفرنامههای سیاحان اروپایی آن دوران، به برگزاری جشنهایی در پایین پل مانند جشنی در ۱۳ تیرماه هر سال اشاره شده که مردم با پاشیدن آب و گلاب روی یکدیگر در آن شرکت میکردهاند.
این پل یکی از شاهکارهای معماری و پلسازی ایران محسوب میشود که در قسمت جنوب چهارباغ عباسی و میدان انقلاب اصفهان قرار دارد و از زیبایی و عظمت منحصر به فردی برخودار است.