به گزارش نبض وطن، یک قطعه بوتیمار کوچک که بهطور اتفاقی وارد حیاط منزل یکی از دوستداران طبیعت در روستای کچوئیه شهرستان لنجان شده بود، با مشارکت این شهروند طبیعتدوست به اداره حفاظت محیط زیست شهرستان تحویل داده شد.
این اقدام مسئولانه و فرهنگ مدنی شهروند طبیعتدوست، به نجات این گونه از آسیبهای احتمالی ناشی از حضور در محیطهای غیرطبیعی و فراهم شدن زمینه بازگشت آن به چرخه طبیعت منجر شد.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان لنجان در این باره اظهار داشت: بوتیمار کوچک از اعضای شاخص خانواده حواصیلهاست که نقش مهمی در پایش سلامت اکوسیستمهای مرطوب ایفا میکند.
فاطمه محمدی افزود: این پرنده با اتکا به پوششهای گیاهی متراکم، نیزارها و حریم رودخانهها و تالابها، بهعنوان یکی از شاخصهای زیستی در چرخه غذایی مناطق مرطوب شناخته میشود.
وی ادامه داد: تغذیه این گونه از آبزیان، دوزیستان و حشرات، نشاندهنده سلامت و پویایی زنجیره غذایی در زیستگاههای آبی منطقه است.
محمدی گفت: پس از تحویل بوتیمار به کارشناسان حفاظت محیط زیست لنجان، بررسیهای اولیه برای اطمینان از سلامت جسمانی و زیستی پرنده انجام شد و در نهایت، با هدف حفظ زنجیره اکولوژیک و جلوگیری از اختلال در رفتارهای غریزی گونه، این پرنده در یک زیستگاه مشابه و امن که دارای پوشش گیاهی متراکم و منابع غذایی پایدار بود، رهاسازی شد.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان لنجان با قدردانی از اقدام مسئولانه و هوشمندانه این شهروند، بر لزوم رعایت اصول حفاظتی در مواجهه با حیاتوحش تأکید کرد و از شهروندان خواست از نگهداری، جابهجایی یا مداخله غیرضروری در حیاتوحش آسیبدیده یا سرگردان خودداری کنند.
وی تأکید کرد: شهروندان در صورت مشاهده هرگونه گونه آسیبدیده یا غیرعادی، بلافاصله موضوع را به واحد حفاظت محیط زیست اطلاع دهند تا کارشناسان متخصص با رعایت اصول علمی، فرآیند نجات و بازگشت حیوان به زیستگاه را مدیریت کنند.
محمدی افزود: این رویداد، نمادی از همافزایی میان نهادهای حفاظتی و جامعه محلی برای صیانت از میراث طبیعی و حفظ توازن اکوسیستمهای استان اصفهان است.
بوتیمار کوچک در مناطق دارای پوشش گیاهی نیزاری و فشرده به سر میبرد و در باتلاقهای پُردرخت و نزدیک به آب آشیانه میسازد. این پرنده در ایران در نواحی زیستگاهی خود نسبتاً فراوان است و بهصورت بومی و غیرمهاجر در مناطق گرمسیر و بهصورت مهاجر در مناطق سردسیر پراکنده است.
این پرنده از حواصیلهای دیگر بسیار کوچکتر است و گاهی بالای نیها مینشیند و همانجا ثابت و بیحرکت باقی میماند.