به گزارش نبض وطن، یک تیم پژوهشی بینالمللی با محوریت دانشگاه تربیت مدرس و هدایت گروه تحقیقاتی =میرفضلالله موسوی، موفق به توسعه سامانهای نوآورانه برای ذخیرهسازی انرژی شده است که با بهرهگیری از سازوکارهای الهامگرفته از زیستشناسی و بازطراحی فناوری کلاسیک باتری نیکل–آهن ادیسون، قابلیتهایی همچون شارژ سریع و طول عمر بالا را ارائه میدهد.
این پژوهش، رویکردی نوین برای بازآفرینی یکی از فناوریهای قدیمی ذخیرهسازی انرژی ارائه میکند. باتری نیکل–آهن که بیش از یک قرن پیش توسط توماس ادیسون توسعه یافت، به دلیل دوام و طول عمر بالا شناخته شده است؛ با این حال، محدودیتهایی در زمینه سرعت شارژ و عملکرد الکتروشیمیایی، مانع از کاربرد گسترده آن در برخی فناوریهای نوین ذخیرهسازی انرژی شده است.
پژوهشگران در این مطالعه با استفاده از پروتئین بهعنوان قالبی زیستی برای شکلدهی و سازماندهی خوشههای فلزی در مقیاس نانو، ساختار الکترودها را بهگونهای مهندسی کردهاند که ضمن حفظ مزایای ذاتی سامانه نیکل–آهن، عملکرد الکتروشیمیایی آن بهبود یابد. این رویکرد میتواند مسیر تازهای برای طراحی سامانههای ذخیرهسازی انرژی با دوام بالا و قابلیت شارژ سریع فراهم کند.
این فناوری در صورت توسعه و تجاریسازی، ظرفیت آن را دارد که در حوزههایی مانند مزارع خورشیدی، سامانههای ذخیرهسازی انرژی تجدیدپذیر و مراکز داده مورد استفاده قرار گیرد و به توسعه زیرساختهای پایدار ذخیرهسازی انرژی در مقیاس بزرگ کمک کند.
این دستاورد بخشی از تحقیقات انجامشده در چارچوب رساله دکتری حبیبه بیشکول، دانشآموخته دانشگاه تربیت مدرس است که نتایج آن در مجله معتبر بینالمللی Small منتشر شده است. اهمیت و نوآوری این پژوهش موجب بازتاب آن در رسانهها و اخبار علمی و پژوهشی کشورهای مختلف شده است.
همچنین، تصویر مرتبط با این پژوهش بهعنوان طرح روی جلد شمارهای از مجله Small که مقاله در آن منتشر شده، انتخاب شده است؛ موضوعی که نشاندهنده اهمیت و جذابیت علمی این پژوهش در میان آثار منتشرشده در آن شماره است.