به گزارش نبض وطن به نقل از تارنمای ال اکونومیستا، دلسی رودریگس رئیسجمهوری موقت ونزوئلا در دفاع از قراردادهای بحثبرانگیز اخیر این کشور در حوزه انرژی اعلام کرد که توافقهای اخیر با شرکتهای بینالمللی به کاراکاس اجازه میدهد تا ظرفیت انرژی خود را گسترش داده و جایگاه خود را در بازار جهانی تقویت کند.
وی در جریان دیداری با کارگران صنعت نفت که از تلویزیون دولتی ونزوئلا(VTV) پخش شد، بر دامنه قراردادهای امضاشده با شرکتهای خصوصی تاکید کرد و مدعی شد که این توافقها «فصل جدیدی را برای صنعت هیدروکربن ونزوئلا باز میکنند.»
رودریگس که توافقهای جدید را نتیجه فرآیند مذاکراتی مبتنی بر تفاهم میان طرفها دانست، گفت: «این قراردادها نقطه عطفی در توسعه انرژی ونزوئلا خواهند بود و جایگاه آن را در فرمول انرژی بینالمللی تثبیت خواهند کرد.»
رئیسجمهوری موقت ونزوئلا افزود این توافقها به مثابه «جلوهای از این هستند که چگونه با مذاکره و احترام متقابل و توافقهای برد-برد، میتوان به آینده ونزوئلا نگریست».
رودریگس از دونالد ترامپ رئیسجمهوری آمریکا، بابت «از سرگیری رابطه انرژی که قدمت آن به سال ۱۸۵۹ بازمیگردد» قدردانی و تاکید کرد که اختلافات میان کاراکاس و واشنگتن باید «از طریق دیپلماسی و مذاکره» حلوفصل شود.
به گفته رودریگس، این استراتژی انرژی به ونزوئلا اجازه میدهد نه تنها تولید نفت خام خود را افزایش دهد، بلکه در گسترش صنعت گاز و پتروشیمی نیز پیشرفت کند تا کشور به یک قدرت تولیدکننده و صادرکننده تبدیل شود.
وی اظهار داشت: «ونزوئلا کشوری با بیشترین ذخایر نفتی در سیاره است، اما در جایگاه بیستم کشورهای صادرکننده قرار دارد. اگر این ثروتها را توسعه ندهیم، به چه کار میآیند؟ ما میخواهیم کشوری با بیشترین ذخایر باشیم، بله، اما همچنین میخواهیم یک قدرت تولیدکننده باشیم و این تولید به شادی مردم ونزوئلا و کارگران این صنعت تبدیل شود.»
رودریگس با تاکید بر اینکه مذاکرات برای دستیابی به توافقهای جدید ماهها به طول انجامیده است، اطمینان داد که هدف نهایی او این است که احیای بخش انرژی تاثیر مستقیمی بر شرایط زندگی مردم داشته باشد.
اظهارنظرهای رودریگس پس از آن صورت گرفت که کاراکاس و واشنگتن هفته گذشته از دستیابی به توافقی «تاریخی» خبر دادند که برای تسهیل سرمایهگذاریهای جدید و افزایش تولید نفت ونزوئلا طراحی شده است.
پنج روز بعد، ونزوئلا فصل تازهای از همکاری را با شرکت های خصوصی آغاز کرد. طبق گزارش تلویزیون دولتی ونزوئلا، این طرح شامل توسعه ۱۷ میدان استراتژیک با پتانسیل تخمینی ۶۵ میلیارد بشکه نفت، سرمایهگذاری بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار و درآمد مالیاتی بیش از ۲۰۹ میلیارد دلار برای دولت است.
رودریگس چهارشنبه گذشته در کاراکاس، در مراسم امضای توافقنامههای سرمایهگذاری در حوزه انرژی در کنار کریس رایت وزیر انرژی آمریکا شرکت کرد. در مراسم امضای این قراردادهای همکاری انرژی، مدیرانی از شرکتهای آمریکایی شورون (Chevron) و جنرال الکتریک (General Electric)، شرکت نفت دولتی ونزوئلا (PDVSA)، شرکت ایتالیایی انی (ENI)، شرکت سرمایهگذاری مشترک پتروایندپندنسیا (Petroindependencia/ متعلق به PDVSA و شورون) و همچنین شرکت پریماورا (Primavera) حضور داشتند.
نباید فراموش کرد آنچه رودریگس با واژه «اختلاف» از آن سخن میگوید، در واقع چیزی فراتر از یک تنش دیپلماتیک است؛ او عملا از حقیقتی صحبت میکند که در آن، رئیسجمهوری قانونی کشور ربوده شده است. در این میان، این توافقهای جدید نیز به ظاهر راهکاری برای همکاری، اما در واقعیت، تحقق همان رویای دیرینه و آشکار ترامپ است؛ همان رویایی که او با صراحتی بیپرده میگفت «ما نفت ونزوئلا را میخواهیم» و حالا با این قراردادها، دقیقا به همان هدف رسیده است.