به گزارش نبض وطن، آمریکا از تابستان سال جاری حضور نظامی گستردهای در دریای کارائیب و اقیانوس آرام داشته و در چارچوب «عملیات نیزه جنوبی» مجموعهای از حملات علیه کشتیهای مظنون به قاچاق مواد مخدر را ترتیب داده است؛ عملیاتی که تاکنون دستکم ۱۰۵ کشته در بیش از ۲۰ حمله برجای گذاشته در حالی که به رغم ادعای واشنگتن، هیچ مدرکی مبنی بر دست داشتن کشتیهای هدف قرار گرفته در قاچاق مواد مخدر ارائه نشده است.
عملیات نظامی آمریکا و واکنشهای کاراکاس
در حالیکه نیکلاس مادورو، رئیسجمهور ونزوئلا، ادعای واشنگتن درباره «جنگ علیه مواد مخدر» را بزرگترین تهدید یک قرن اخیر برای کشورش دانسته است، دونالد ترامپ همتای آمریکایی او دستور «محاصره کامل و تمامعیار» نفتکشهای تحریمشده که به ونزوئلا وارد یا از آن خارج از میشوند را صادر کرده است. ایالات متحده در ماه دسامبر (آذر) ۲ نفتکش را توقیف و نفتکش دیگری را تعقیب کرد. دولت مادورو این رفتار آمریکا را «سرقت» و «دزدی دریایی بینالمللی» خوانده و شکایتی به شورای امنیت سازمان ملل ارائه کرده است.
در ادامه عملیات، ارتش آمریکا اواخر ماه آذر ۲ قایق مظنون به قاچاق مواد مخدر را در شرق اقیانوس آرام هدف قرار داد که پنج کشته برجای گذاشت و اوایل دی ماه نیز کشتی دیگری هدف حمله قرار گرفت که به کشته شدن یک نفر منجر شد. این اقدامات بخشی از کارزار فشار نظامی و اقتصادی آمریکا برای مقابله با مادورو و اعمال فشار بر درآمدهای نفتی ونزوئلا است.
ونزوئلا این اقدامات را نقض قوانین بینالمللی خوانده و رئیسجمهوری این کشور پیشتر در مورد خطر وقوع «ویتنام جدید» هشدار داد. ایالات متحده، رئیسجمهوری ونزوئلا را به رهبری یک شبکه قاچاق مواد مخدر متهم میکند اما کاراکاس به شدت این ادعا را رد میکند.
آمریکا همچنین پاداش اطلاعات برای دستگیری مادورو را به ۵۰ میلیون دلار افزایش داده است؛ اقدامی که به گفته واشنگتن، با هدف تشویق حلقه نزدیکان رئیسجمهوری ونزوئلا انجام شده است. با این حال، تاکنون هیچ تاثیری نداشته است.
رئیسجمهوری آمریکا در میانه افزایش تنشها میان واشنگتن-کاراکاس، با تکرار ادعاهایی درباره منابع نفت و انرژی ونزوئلا، این کشور را به مصادره منابع تهدید و احتمال مداخلات زمینی و حملات بیشتر را مطرح کرده است.
با وجود این اقدامات، رئیسجمهور آمریکا هنوز هدف نهایی خود را بهطور شفاف بیان نکرده است. ترامپ بارها احتمال حملات زمینی در خاک ونزوئلا و حتی اعزام نیرو را مطرح کرده است. او همچنین گفته که معتقد است «شمارش معکوس» برای مادورو آغاز شده است.
توقیف نفتکشها و تاثیر بر صادرات نفت
توقیف نفتکشها توسط آمریکا در بحبوحه افزایش حضور نظامی این کشور در کارائیب انجام شده و به کاهش شدید صادرات نفت خام ونزوئلا منجر شده است. بسیاری از نفتکشها تحت تحریم هستند، اما برخی از شرکتها به ویژه شرکت آمریکایی «شورون» همچنان نفت ونزوئلا را با کشتیهای مجاز خود حمل میکنند.
رسانهها گزارش دادهاند که بارگیری نفتکشها پس از توقیف اخیر کاهش یافته و بیشتر محمولهها بین بنادر داخلی جابهجا میشوند. این اقدام شدیدترین ضربه به شرکت دولتی نفت ونزوئلا (PDVSA) از زمان تحریمهای وزارت خزانهداری ایالات متحده در سال ۲۰۲۰ بوده است. کارشناسان معتقدند اقدامات آمریکا در ونزوئلا، از یک بحران سیاسی یا امنیتی فراتر رفته و نبردی ژئوپلتیک بر کنترل منابع حیاتی انرژی و معدنی در آینده است.
زمینهسازی ژئوپلتیکی و ابهام در هدف نهایی
استقرار گسترده نیروها، ناوهای جنگی، بمبافکنها، پهپادها و هواپیماهای جاسوسی آمریکا در کارائیب، نشاندهنده راهبردی است که میتوان آن را «تهدید حداکثری همزمان با ابهام حداکثری»نامید. ترامپ با این رویکرد بدون پرداخت هزینه فوری سیاسی، نظامی یا بینالمللی، مجموعهای از تهدیدها را ایجاد کرده است.
این تنشها نشان میدهد که واشنگتن به دنبال کنترل منابع حیاتی نفت، گاز، طلا و دیگر معادن ونزوئلاست؛ کشوری که بزرگترین ذخایر نفتی جهان و ذخایر عظیم گازی، طلایی، آهن، بوکسیت و الماس را در اختیار دارد.
کارشناسان تاکید دارند که بهانههای کاخ سفید برای فشار بر ونزوئلا، از قاچاق مواد مخدر تا بحران اقتصادی و انتخابات، توجیهات واقعی نیستند.
سال ۲۰۲۵ برای روابط واشنگتن و کاراکاس سالی پرتنش بود؛ سالی که در آن آمریکا با عملیات نظامی، توقیف نفتکشها و افزایش فشار اقتصادی، کاراکاس را تحت فشار قرار داد و رئیسجمهور ونزوئلا از تهدید امنیت منطقه و سرقت منابع خود سخن گفت. این تحولات نشان میدهد که بحرانهای کنونی در ونزوئلا بخشی از یک نبرد ژئوپلتیکیبزرگ برای کنترل منابع انرژی و معدنی در آمریکای لاتین است.
