به گزارش نبض وطن، طی دهه گذشته، آنکارا با بسیاری از کشورها و همپیمانان خود توافقنامههای سیاسی، اقتصادی و دفاعی و امنیتی امضا کرده است. این کشور در راستای افزایش نفوذش چندان نگران شیوه حکمرانی داخلی همسایگانش نیست و تمرکز اصلی خود را بر ترتیباتی میگذارد که منافع اقتصادی و امنیتیاش را محقق کنند. در سالهای آغازین زمامداری اردوغان جهتدهنده تعاملات منطقهای آنکارا بود و تلاش داشت میان ائتلافهای سنتی غربی و گسترش نفوذ به سوی شرق توازن برقرار کند و با معرفی ترکیه به عنوان الگویی منطقهای برای اصلاحات دموکراتیک، نفوذ این بازیگر در خاورمیانه و آفریقا را افزایش دهد.
آقای «کوستاس پیکرامنوس»، تبعه یونان و مدیر تحقیقاتی شرکت مشاورهای (CP) که یک شرکت تحقیقات استراتژیک مستقر در شهر مارسی است و متخصص در موضوع ترکیه معاصر بوده و یکی از ستوننویسان رسانههای فرانسوی و یونانی است، اخیرا کتابی با عنوان «جهاد اردوغان» منتشر کرده است. کتاب توسط انتشارات یونانی «Infognomon» وارد بازار کتاب شده است. وی در کتابش چند پرسش را مطرح میکند اینکه چه چیزی باعث شد بشار اسد، رییسجمهوری سابق ترکیه پس از ۵۴ سال حکومت خانواده اسد در سوریه یکشبه این کشور را ترک کند؟ در سوریه چه اتفاقی قرار است بیفتد؟ آیا این کشور عربی اکنون عملا تحتالحمایه ترکیه است؟ آیا سوگند ملی ترکیه در خاورمیانه اجرا میشود؟ کردها، دروزیها، علویها و مسیحیان چه موضعی در سوریه خواهند گرفت؟ او اعتقاد دارد قبل از سال ۲۰۱۲، سازمان اطلاعات و امنیت ملی ترکیه (میت) که با عملیاتهای قاطعانه و موثر خود در سالهای اخیر به یکی از ارکان اصلی امنیت ملی ترکیه تبدیل شده است، نه چارت سازمانی، نه اعتبارات و نه منابع انسانی و فناوری لازم برای شرایط سوریه را در اختیار نداشت. به دست گرفتن کنترل این سرویس توسط هاکان فیدان از سال ۲۰۱۵ الی ۲۰۲۳ برای سیاستهای منطقهای و بینالمللی ترکیه نجاتبخش بود، زیرا میت مهمترین اصلاحات را در تاریخ مدرن خود انجام داد. ترکیه (از طریق میت) از ابزارهای زیر استفاده کرد:
الف) ارایه پشتیبانی مادی مانند آموزش، حقوق و تجهیزات به نیروهای ارتش آزاد سوریه،
ب) ایجاد درک مشترک از دشمن (کردها، رژیم اسد) بر اساس فرهنگ (ترکمنها) یا مذهب (اسلام سنی)،
ج) حضور اعراب و ترکمنها در دو طرف مرز ترکیه و سوریه،
د) تاکتیک «تفرقه بینداز و حکومت کن» در میان نیروهای ضد رژیم سوریه.
ترکیه بلافاصله برای بازگرداندن زیرساختهای اساسی در مناطق اشغالی، اقدام کرد تا «قلب» مردم محلی را به دست آورد. دولت اردوغان طرح «ترکیسازی» را اجرا و نام خیابانها و میادین عمومی را با نامهای ترکی و عثمانی جایگزین کرد. به عنوان مثال، میدان عفرین به میدان «طیب اردوغان» و یک پارک عمومی به «پارک ملت عثمانی» تغییر نام داده شد.
کتاب «جهاد اردوغان» جغرافیای انسانی رژیم جولانی را به تفصیل ارایه میدهد. علاوه بر این، فهرستی از سازمانهای اصلی جهادی سنی – سلفی – ارایه داده است و در عین حال نقش امریکا، قطر و عربستان را در دوره جنگ (۲۰۱۱-۲۰۱۸) تحلیل میکند. این کتاب فصل ویژهای در مورد فعالیتهای اداره کل اطلاعات سوریه اسد ارایه داده است. نویسنده در مقدمه کتابش اظهار امیدواری کرده است که «مسوولان» یونانی در وزارت امور خارجه، وزارت دفاع و کاخ نخستوزیری یونان فرصت خواندن این کتاب را پیدا کنند و متوجه شوند که تاریخ منتظر بیدار شدن یونان از رخوت دایمی که در دهههای اخیر در آن بوده است، نخواهد ماند! گروهی از مقامات و همچنین رسانههای یونان معتقدند وزیر خارجه کنونی ترکیه یکی از معماران اصلی روابط میان ترکیه و یونان در سالهای اخیر بوده است. فیدان اعتقاد دارد گفتوگوی سیاسی بین یونان و ترکیه یک سازوکار نهادینه شده برای ارتباطات دوجانبه است که هدف آن حفظ کانالهای باز تماس و کاهش تنشها در چارچوب روابط پیچیده یونان و ترکیه است.
هیچ دلیلی برای عقبنشینی از منافع خود در شرق مدیترانه یا دریای اژه وجود ندارد، اما از آنجا که سیاست یونانیها بر مبنای دشمنی با ترکیه است، مجبور هستند حرفهایی را برای دفاع از خودشان بزنند. اما وقتی این حرفها به اقدامات عملی تبدیل شود، ما آن را با دقت زیر نظر خواهیم داشت. نه ابتکارهای ضد ترکیهای آنها در اروپا و نه فعالیتهایشان در شرق مدیترانه از چشم ما دور نمیمانند. فرصتهای بسیار خوبی برای حل این مسائل از راههای صلحآمیز وجود دارد. این نویسنده یونانی در گذشته کتابهایی همچون «سازمان اطلاعات ترکیه»، «سرویسهای مخفی در قرن بیست و یکم»، «امنیت ملی، ترکیه ۱۹۲۳-۲۰۲۳. یک قرن»، «حماس-اسراییل» و «پایان خلافت و قبرس: جزیره جاسوسان» را به نگارش درآورده است.
