ما از «انسجام ملی» زیاد سخن میگوییم؛ اما انسجام ملی فقط در شعارها و مراسم رسمی شکل نمیگیرد انسجام ملی در لحظههای کوچک زندگی روزمره ساخته میشود؛ وقتی درد یک انسان، برای چند دقیقه درد همه میشود.
سرعت و عمق و گستره این فناوری در تاثیرگذاری بسیار زیاد است، در حالی که نسلهای قبلی حتی قادر به تعامل متعارف با این فناوری جدید نیستند، در نتیجه گویی طرفین در دو دنیای موازی و بیارتباط با یکدیگر زندگی میکنند و این آغاز بزرگترین بحران اجتماعی ایران است که اگر به رسمیت شناخته نشود بیتردید ظرفیت تبدیل شدن به بحران سیاسی و امنیتی را هم دارد.
چرا برخی سیاستهای عمومی، حتی زمانی که با نیت بهبود شرایط طراحی میشوند، در اجرا با سوءتفاهم، مقاومت یا هزینههای پیشبینینشده مواجه میشوند؟ مسئله همیشه به محتوای سیاستها برنمیگردد؛ گاهی به کیفیت ارتباط میان ساختار تصمیمگیری و جامعه مربوط است.
راهحل انگلیس ساده اما خطرناک بود: تریاک هندی را به چین قاچاق و به تدریج مردم را معتاد کردند تا تقاضا ایجاد شود. وقتی چین وارد عمل شد و تجارت تریاک را ممنوع اعلام کرد، انگلیس و متحدانش -ازجمله فرانسه و امریکا- با ناوهای جنگی و تهدید نظامی، چین را وادار به پذیرش شرایط خود کردند. چین مجبور شد قوانین داخلی را به نفع خارجیها بازنویسی کند، بندرها و تجارت خود را دراختیار قدرتهای خارجی بگذارد و امتیازهای سنگین بدهد و این دقیقا نکتهای است که گرفتن خاک هم نمیتواند با آن رقابت کند: زور وقتی قانون را بازنویسی میکند، خطرناکتر از تصرف سرزمین است. این منطق سلطه، از آن زمان تاکنون تغییر نکرده است؛ فقط ابزارها تغییر کردهاند.
حوادث دیماه، فارغ از هر تحلیل سیاسی و رسانهای، حامل پیامهایی روشن از متن جامعه بود؛ پیامهایی که نمیتوان و نباید از کنار آنها عبور کرد. دولت بر این باور است که هر رخدادی در بستر اجتماعی کشور، پیش از آنکه به مسألهای امنیتی یا مدیریتی تبدیل شود، نشانهای از مطالبات، نگرانیها و دغدغههای مردم است. از همین رو رویکرد دولت در مواجهه با این حوادث، بر پایه گفتوگو، شفافیت و مسئولیتپذیری شکل گرفته است.
از سرگیری مذاکرات هستهای میان ایران و ایالات متحده در مسقط، اگرچه در ظاهر نشانهای از احیای کانالهای دیپلماتیک پس از ماهها تنش فزاینده است، اما در لایههای عمیقتر خود، بیش از آنکه نویدبخش «توافق» باشد، بازتابدهنده تلاش دو طرف برای مدیریت بحران در آستانه تقابل پرهزینه است.
بعضی سفرها فقط جابهجایی میان چند پروژه نیست؛ نقشهای فشرده از حال و آینده یک کشور است.سفر وزیر صنعت، معدن و تجارت از یزد تا کرمان، از همین جنس بود؛ مسیری که از دل کویر آغاز شد و به عمق معادن رسید.
در دو سه روز اخیر و با آغاز مذاکرات در عمان، رسانهها و تحلیلگران صهیونیستی درباره مسأله موشکهای بالستیک ایران، محتوای زیادی حول برآورد تعداد، افزودن آن به مسأله مذاکرات و سناریوهای آن پرداختهاند.
بازسازی اعتماد عمومی در ایران، چالشی است که ریشه در دههها تجربه سیاسی، ناکارآمدی نهادها و فاصله عملی جریانهای سیاسی با مطالبات واقعی مردم دارد. اصلاحطلبی واقعی تنها مسیری است که میتواند جامعه را به سمت مشارکت فعال، پاسخگویی حاکمیت و تحقق آرمانهای انقلاب ۵۷ از جمله استقلال، آزادی، عدالت و جمهوری اسلامی هدایت کند. این مسیر اما نیازمند مرزبندی روشن با ادعاهای پوچ و حرکتهای صرفاً سیاسی است که به جای اصلاح، شکاف اجتماعی و دلزدگی مردم را افزایش میدهند.
پیام های مردمی