ما از «انسجام ملی» زیاد سخن میگوییم؛ اما انسجام ملی فقط در شعارها و مراسم رسمی شکل نمیگیرد انسجام ملی در لحظههای کوچک زندگی روزمره ساخته میشود؛ وقتی درد یک انسان، برای چند دقیقه درد همه میشود.
جشنواره فیلم فجر ۴۴ هم به پایان راه رسید، اما این جشنواره بهعنوان مهمترین رویداد سینمایی کشور، سالهاست میان دو کارکرد اصلی معلق مانده است، نمایش دستاوردهای سالانه سینمای ایران و ابزاری برای دیپلماسی فرهنگی. این در حالی است که در تجربههای جهانی، جشنوارههای ملی زمانی اعتبار و اثرگذاری واقعی پیدا میکنند که از مرز مصرف داخلی عبور کرده و به نقش فعال و اثر گذار در مناسبات فرهنگی و هنری فراملی تبدیل شوند.
در ادامه یادداشتهای قبل و در راستای آنکه پارادایم پیشآفرینی تصویر مطلوب از آینده کشور از حالت تئوریک خارج شده و به سطح عملیاتی نزدیک شود، لازم است روایتهایی تولید شود که ضمن واقعگرایی، حامل افقهای باز، امکانهای نو و نقش فعال مردم در ساخت آینده کشور باشند.
در میادین نبرد قرن بیست و یکم، گلولهها و موشکها تنها نمایشدهندگان قدرت نظامی نیستند، امروزه، جنگ الکترونیک (EW) به عنوان یکی از حیاتیترین حوزههای برتری نظامی ظهور کرده است.
«ایران» امروز در همه صحنهها در برابر معاندان و دشمنان ایستاده و این ایستادگی، الگویی است برای همه کشورهایی که فهمیدهاند نباید امنیت آنها اجارهای یا اجازهای باشد.
در جهان پرشتاب، امروزه مفهوم دوراندیشی بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. جایگاه ملتها در عصر جدید علاوه بر میزان ذخایر مالی یا قدرت نظامی، با تواناییشان در تصمیمسازی سنجیده و جمعی در لحظه بحران ارزیابی میشوند. تفاوت میان کشورهایی که از بحران عبور میکنند و آنهایی که در بحران فرومیپاشند، در واقع تفاوت میان «هیجان و عقلانیت» یا تفاوت میان «واکنش و تدبیر» است.
مرض خبرخوانی هم از آن مرضهایی است که در مواقع بحران به جان آدم میافتد. درست مثل مواقع غیربحرانی که در اینستاگرام وارد بخش ریلز میشویم و به خودمان که میآییم، میبینیم سه ساعت داشتیم رنج اسکرول بر انگشت شست هموار میکردیم و در نهایت هم جز سه، چهار کیلو دوپامین ترشحشده و درد مفاصل انگشت چیزی عایدمان نشده است.
در سکوت نفسگیر هشت ماههای که بر روابط تهران و واشنگتن حاکم بود، ناگهان نجوایی از مسقط به گوش رسید؛ نه صدای بلند دیپلماسی رسانهای، بلکه زمزمههای حساب شده «دیپلماسی پنهان». دور تازه گفتوگوهای هستهای ایران و امریکا در ۱۷ بهمن ۱۴۰۴، در پایتخت عمان و تحت سایه میزبانی هوشمندانه «بدر البوسعیدی»، وزیر امور خارجه این کشور برگزار شد.
«بیلبورد» به کارگردانی سعید دشتی، با تمرکز بر زندگی یک بازیگر سرشناس سینما که در گرداب بحرانی پیچیده گرفتار میشود، تلاش دارد تا در ژانر اجتماعی، معمایی هم روایتی از شخصیتپردازی عمیق ارائه دهد و هم با چاشنی تعلیق، مخاطب را با خود همراه کند. با این حال، فیلم در تحقق این اهداف با چالشهای جدی مواجه است که در نهایت از اثرگذاری کلی آن میکاهد.
پیام های مردمی