«اهل ایران» میتواند نقطه شروعی باشد برای اینکه نشان دهد حتی در شرایط اضطراری هم میتوان سریع روایت کرد اما برای ماندگار شدن، سرعت باید در نهایت جای خود را به دقت و پرداخت بدهد.
عبور از بحران آب ضرورتی اجتنابناپذیر است. اما آنچه این ضرورت را ممکن و مؤثر میسازد، نه صرفاً سیاستگذاری یا صرفهجویی، بلکه «عبور مشترک مردم و دولت» است. این بحران نه با مطالبهگری یکطرفه و نه با سرزنش متقابل، حل نخواهد شد.
تابستان گرم سال ۱۴۰۴ سپری میشود و مسوولان از کمبود آب، خشکسالی و گرمای بیسابقه در تهران و اغلب شهرهای کشور سخن میگویند و از مردم درخواست همکاری و کاهش مصرف آب را دارند.
در بزنگاه فعلی، که تنها چند هفته تا پایان ضربالاجل تعیینشده مکانیسم ماشه برای ایران باقی مانده، تعلل در آغاز گفتوگوهای سیاسی از هر سمت و به هر دلیلی، به زیان هر دو طرف ماجراست؛ مذاکراتی که باید بسیار پیشتر از این آغاز میشد.
جنگ ۱۲روزه و بهطور خاص وضعیت ایجادشده پس از جنگ، تحت هر عنوانی، اقتصاد ایران را در یکی از سختترین و مبهمترین دوران تاریخی خود در نیمقرن اخیر قرار داده است.
سازوکار ماشه یا «اسنپبک» تهدیدات گوناگونی برای ایران دارد و بنابراین سیاستهای متفاوتی برای وضعیت جدید باید در پیش گرفته شود.
در روزگاری که جامعه بیش از همیشه نیازمند بازاندیشی، گفتوگو و دیدن واقعیتهای پیچیده خود است، آثار هنری میتوانند نقش مهمی در تسهیل این فرآیند ایفا کنند. فیلم «پیرپسر» یکی از همین آثار است؛ روایتی تلخ، اما واقعی که تماشاگر را به تأمل درباره ریشههای خشونت، بحرانهای روانی و تأثیر نسلها بر یکدیگر دعوت میکند.
آلودگی هوا یکی از بزرگترین چالشهای محیط زیستی کشور به شمار میآید که رفع آن نیازمند همکاری تنگاتنگ دستگاههای دولتی و بخش خصوصی کشور است. از این رو هماهنگی لازم و پیگیری اقدامات در بستری مناسب، از ضرورتهای طی مسیر ناهموار و سخت مدیریت آلودگی هواست.
قریب به یک سال پیش و در انتخابات زودهنگام و دومرحلهای ریاستجمهوری چهاردهم، مسعود پزشکیان با غلبه بر رقبای اصولگرایش به ریاستجمهوری برگزیده شد. انتخاباتی که به واسطه مشارکت اندک رایدهندگان، زنگ خطری جدی را برای نظام سیاسی ایران به صدا درآورد و پزشکیان خود با شنیدن صدای این زنگ، وعده داد رویکرد و منشی جدید در اداره دولت و کشور به کار گیرد.
پیام های مردمی