یکی از نکتههای بسیار اساسی در مکتب فکری آیتالله میرزا محمدحسین نایینی که در کتاب «تنبیهُ الاُمَّة و تَنْزیهُ المِلَّة» به آن پرداخته، مبانی قرآنی و انسانشناسانه برای نهضت مشروطیت است. نایینی، نادیده گرفتن حقوق شهروندان، محرومسازی آنان از آزادیهای مشروع و در حقیقت، به اسارت بردن مردم را ویژگی حکومتهای طاغوتی میداند که از نظر قرآن پذیرفتنی نیست و انسان نمیتواند و نباید تسلیم آن شود؛ زیرا هم با توحید در تضاد است و هم با کرامت انسان.
در روزگاری که هر روز یک ابزار تازه از دل فناوری بیرون میآید و نام «هوش مصنوعی» را بر پیشانی دارد، پرسشی همچنان در ذهن بسیاری از ما تکرار میشود: آیا هوش مصنوعی قرار است جای انسان را بگیرد؟ این پرسش شاید ساده به نظر برسد، اما در دل خود نوعی اضطراب تاریخی را حمل میکند، اضطراب از گمشدن نقش انسان در جهانی که ماشینها، دقیقتر، سریعتر و خستگیناپذیرتر از ما کار میکنند.
در مناقشه حجاب، دو صدا بیشتر شنیده میشود: یکی از اجبار سخن میگوید، دیگری از رهایی بیقید. اما میان این دو، راه سومی هم هست؛ راهی که هم از متن دین برمیخیزد، هم با فلسفه مدرن و اندیشه امام خمینی(ره) سازگار است: آزادی با مسوولیت، ایمان با آگاهی.
وزیر میراث فرهنگی از صدور مجوز ساخت و ساز در حریم و بستر رودخانه ها و پیکرههای آبی (بخوانید مسیل ها) به صراحت سخن گفتهاند و طی شرایطی سهل و ممتنع مجوز بخشیده اند تا بساز و بفروشها و دلالان، ته مانده آب و زمین بایر و دایر انفال را هم تباه کنند.
صدور بخشنامهای از سوی دبیر هیأت دولت چهاردهم در اصل اقدامی مثبت و در جهت تأکید بر مؤکدات و توصیههای پیشین است.
زاینده رود نامی که روزی صدای جریان آبش آرامش را به لنجان و استان هدیه می داد امروز به سکوتی تلخ نشسته است. بستر خشک زنده رود. داستان بی توجهی انسان به طبیعت را با غبار بر جای مانده اش روایت میکند احیای زاینده رود تنها بازگرداندن آب نیست؛ بازگرداندن امید و زندگی است.
تحولات پرشتاب اقتصادی، اجتماعی و فناورانه در دهههای اخیر، نظم جهانی را بهطور بنیادین دگرگون کرده است. دولتها که تا چند دهه پیش میتوانستند با ساختارهای سنگین، سلسلهمراتبی و کند فعالیت کنند، امروز ناگزیر از بازاندیشی در شیوه اداره کشور هستند.
با توسعه فناوریهای دیجیتال و گسترش اینترنت، سیاستورزی به شکلی نوین و متفاوت از گذشته بروز یافته است. سیاستورزی آنلاین که از طریق شبکههای اجتماعی و پلتفرمهای دیجیتال انجام میشود، امکاناتی برای مشارکت گسترده، سریع و کمهزینه فراهم کرده است.
تحریم، برای ما ایرانیها، دیگر یک واژه نیست؛ واقعیتی است که در تار و پود زندگیمان تنیده شده است. بیش از دو دهه است که هر خانوادهای، هر بنگاه اقتصادی و هر مقام سیاسی در این کشور به نوعی با آن درگیر بوده است. تحریم دیگر مفهومی انتزاعی یا صرفاً بینالمللی نیست؛ در چشمان یکدیگر میخوانند.
پیام های مردمی