شهیدان خطیب و نصیرزاده، در نهایت جان خود را برای ایران تقدیم کردند. این، بزرگترین و دشوارترین انتخابی است که یک انسان میتواند انجام دهد. هیچ مقام، مسئولیت یا افتخاری با آن قابل مقایسه نیست. از همین رو، ممکن است درباره بعضی تصمیمها و رویکردها همچنان بحث و نقد وجود داشته باشد، اما در برابر ایثاری که با نثار جان معنا یافته است، باید به احترام ایستاد.
رویکردهای نظری دکتر پزشکیان در جایگاه رییسجمهوری مشخص و روشن است، نگاهی به گفتمان ایشان و احصای واژه مردم در اظهارات و سخنانی که بیان کردهاند، حاکی از این است عمیقا به آنچه میگوید یعنی انسانیت، انصاف و احترام به حقوق مردم باور دارد و در مسیر تحقق آن نیز تلاشی درخور دارد.
ایران امروز در یکی از حساسترین مقاطع تاریخی خود قرار دارد؛ مقطعی که از یک سو با تبعات جنگ و فشارهای گسترده سیاسی و رسانهای مواجه است و از سوی دیگر شاهد تداوم تلاشها برای تحریف واقعیتها و کمرنگکردن دستاوردهای ملت ایران در عرصههای علمی، فرهنگی و اجتماعی است.
چند ساعت قبل از پایان مهلت قانونی، دیروز نایب رئیس مجلس اعلام کرد که دولت در نامهای به مجلس خواستار استرداد لایحه «مقابله با محتوای خلاف واقع در فضای مجازی» شده است. مطابق قانون، چنانچه پس از ارسال یک لایحه دو فوریتی به مجلس، دوفوریت آن لایحه را بررسی کرده باشند، دولت ۷۲ ساعت فرصت دارد نامه استرداد لایحه را به مجلس ارسال کند.
جرمانگاری انتشار محتوای بهاصطلاح «خلاف واقع» در بستری که هنوز تعریف دقیقی از حقیقت، روایت رسمی و دیدگاه انتقادی وجود ندارد، یعنی گسترش دایره مجازات و تهدید به سکوت.
اصفهان، این نگین فیروزهای ایران، که روزگاری نصف جهان خوانده میشد، امروز با بحرانی خاموش و عمیق دست و پنجه نرم میکند؛ بحرانی که برخلاف خشکی پرسر و صدای زایندهرود، در سکوت و زیر پای شهر در حال وقوع است.
لایحه دو فوریتی «مقابله با انتشار محتوای خبری خلاف واقع در فضای مجازی» که به ناگاه در ۳۰ تیر از سوی رییسجمهور به مجلس ارسال شد، بازتاب گستردهای یافت و بسیاری آن را در تعارض آشکار با شعار «حق و عدالت» و وعدههای رییسجمهور، از جمله جریان آزاد اطلاعات، بهرهمندی از ظرفیت کارشناسان و صاحبنظران و صدای بیصدایان ارزیابی کردند.
سه کشور اروپایی و ایران در حالی به میز مذاکرات در استانبول بازگشتند که هر کدام دلایل خاص خود را برای آغاز مذاکرات دارند.
عبور از بحران آب ضرورتی اجتنابناپذیر است. اما آنچه این ضرورت را ممکن و مؤثر میسازد، نه صرفاً سیاستگذاری یا صرفهجویی، بلکه «عبور مشترک مردم و دولت» است. این بحران نه با مطالبهگری یکطرفه و نه با سرزنش متقابل، حل نخواهد شد.
پیام های مردمی