ایران، کشوری با تمدنی کهن که همواره با چالش کمآبی دستوپنجه نرم کرده، امروز در یکی از حساسترین مقاطع تاریخی خود از نظر امنیت آبی قرار دارد اما این پایان داستان نیست و با اتخاذ راهکارهای هوشمندانه، جسورانه و همهجانبه، میتوان از این پرتگاه عبور کرد و آیندهای پایدار را رقم زد.
سازمانها در دنیای پر از تغییر و غیرقابل پیشبینی امروز، دیگر نمیتوانند برای موفقیت بیشتر، به مهارتهای ثابت تکیه کنند، زیرا آنچه سازمانها را زنده و پیشرو نگه میدارد، توانایی یادگیری مستمر و سازگاری سریع است.
مدیریت آب در ایران دیگر یک موضوع بخشی یا فنی نیست؛ مسألهای است ملی که زندگی امروز و فردای ما را در بر میگیرد.
نسل Z، متولدین حدود سالهای ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰، نخستین نسلی است که به طور کامل با دنیای دیجیتال رشد کرده است. گوشیهای هوشمند، شبکههای اجتماعی و دسترسی دائمی به اینترنت، تجربه زندگی روزمره آنها را شکل داده و باعث شده دیدگاهی متفاوت نسبت به جهان پیدا کنند. این نسل نه تنها مصرفکنندگان آینده هستند، بلکه نوآوران و خالقان مسیر تغییرند. بنابراین، درک نسل Z برای والدین، معلمان، مدیران و جامعهشناسان ضروری است.
آموزش مهارتی را می توان نماد و نمونه توسعه پایدار جامعه دانست؛ که قادر است راه اشتغال و شکوفایی اقتصادی را هموار کند. اما آنچه این موضوع را به درخششی جاودانه مبدل می کند، خرد گروهی و پیوند نهادهای گوناگون جامعه است.
جامعه ایران در بزنگاهی تاریخی ایستاده است؛ موقعیتی که در آن نشانههایی نه فقط در اقتصاد و معیشت، که در روح جمعی و امید اجتماعی نیز آشکار شده است.
علی لاریجانی اخیراً سخنانی در خصوص درک شرایط حساس کشور و ضرورت پرهیز از تنشها و جدالهای سیاسی خطاب به زعمای سیاسی کشور مطرح کردند.
سخنان اخیر علی لاریجانی در جمع استادان علوم انسانی، بار دیگر موضوعی قدیمی اما اساسی را در سیاست ایران پیش روی ما گذاشت: اینکه سیاستورزان تا چه اندازه از موقعیت حساس کشور و مسئولیت تاریخی خود آگاهاند.
نظر آقای لاریجانی را کاملاً تأیید میکنم. ای کاش همه به آن عمل کنند. این پیام ضمن دعوت به پرهیز از نزاعهای سیاسی، ضرورت تمرکز بر مطالبات واقعی اکثریت مردم را یادآور میشود و هشدار میدهد که ادامه جدالها و دوقطبیسازیها نه تنها به حل مشکلات کمک نمیکند بلکه به زیان امنیت و توسعه کشور است.
پیام های مردمی