شهیدان خطیب و نصیرزاده، در نهایت جان خود را برای ایران تقدیم کردند. این، بزرگترین و دشوارترین انتخابی است که یک انسان میتواند انجام دهد. هیچ مقام، مسئولیت یا افتخاری با آن قابل مقایسه نیست. از همین رو، ممکن است درباره بعضی تصمیمها و رویکردها همچنان بحث و نقد وجود داشته باشد، اما در برابر ایثاری که با نثار جان معنا یافته است، باید به احترام ایستاد.
حدود ۲۰ سال پیش، زمانی که به عنوان یک مطالبه عمومی از موتورسواری بانوان و چندی بعد، از دوچرخهسواری زنان صحبت کردم، طبق انتظار حملات زیادی دریافت کردم و این مطالبه تا مدتها نادیده گرفته شد. اما اکنون و بعد از ماجرای مرگ مهسا و اعتراضات ۱۴۰۱ دیگر مطالبه نبود بلکه بسیاری از دختران جوان، میدان را به دست گرفته و سوار بر موتور، خود وارد عمل شدند.
در گذشته کنفرانس خبری هویت داشت و تنها زمانی برگزار میشد که رویدادی بزرگ و قابل اعتنا پا به عرصه میگذاشت؛ رویدادی که ظرفیت بازتاب کشوری، منطقهای یا حتی بینالمللی داشت.اکثر نشستهای خبری؛ معنای اصیل خود را از دست دادهاند.
امروز حداقل ۳ میلیارد تومان ارزش داشت و مهمتر اینکه در این ۳۰ سال نیز به قیمت امروز معادل همین رقم را اجاره گرفته بود. پرسش این است که ارزش این پول کجا رفته است؟ آیا پول بیارزش شده؟ یعنی چه که پول بیارزش شده؟ چرا بیارزش شده؟
قهرمانان در قبال قهرمانی در رقابتهای جهانی، بازیهای آسیایی و المپیک از فدراسیون، وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک پاداش میگیرند؛ پاداشی که برای ورزشکاران و تیمهای ملی حتی تیم ملی فوتبال یکسان است. اما مقوله فوتبال فرق میکند.
در چهلوپنجمین سالگرد شروع جنگ و ۳۷ سال پس از تلاش هاشمی برای ختم آن، برخی انتظار دارند مسعود پزشکیان با بهره از اعتماد رهبری به خود، همین نقش را برای ختم مناقشه هستهای برعهده گیرد. توصیهای که به مذاق تندروها خوش ننشسته و آن را به خوشرقصی برای ترامپ تعبیر کردند و چه میتوان گفت جز حاشا و کلا.
در یک هفته باقیمانده تا بازگشت تحریمها، تمرکز توجهها بر نقش احتمالی مسعود پزشکیان در نیویورک و امکان ایجاد کانال برای مذاکره جدید قرار گرفته است.
مسئله سلامت دانشآموزان در مدارس، فقط به مباحث آموزشی و روانی محدود نمیشود؛ تغذیهای که در طول روز مصرف میکنند، نقش مستقیم و غیرقابل انکاری در رشد جسمی، یادگیری و ایمنی بدن آنها دارد. اما متأسفانه، آنچه این روزها در بسیاری از بوفههای مدارس کشور عرضه میشود، نهتنها با اصول بهداشتی همخوانی ندارد، بلکه در مواردی به تهدیدی جدی برای سلامت کودکان تبدیل شده است.
شاید برایتان پیش آمده باشد؛ نسبت به کسی که با او سابقه دوستی طولانی یا حتی خویشاوندی داشتهاید؛ درگذار سالها و تطور زمانه و تحول احوال، احساس میکنید و درمییابید که آنچنان تغییر کردهاید که با یکدیگر تفاهم یا افق مشترک ندارید، نه افق مشترک اعتقادی و نه سیاسی و نه اجتماعی. چه باید کرد؟
پیام های مردمی