یازدهمین مجمع حقوقی بریکس پلاس در دهلینو را نمیتوان صرفاً یک گردهمایی حرفهای میان حقوقدانان و نهادهای وکالتی کشورهای عضو و شریک بریکس دانست. این نشست، در شرایطی برگزار شد که نظام بینالمللی با مجموعهای از تحولات عمیق حقوقی، اقتصادی و امنیتی مواجه است و پرسش اساسی آن است که در مسیر شکلگیری نظم چندقطبی، چگونه میتوان از ظرفیت حقوق، نهادهای حقوقی و جامعه حرفهای وکالت برای تقویت صلح، امنیت، توسعه پایدار و اعتماد میان کشورها بهره گرفت.
«مهرداد پشنگپور» کارشناس حقوق بینالملل در یادداشتی با اشاره به جنایت ایالات متحده در حمله به مدرسه دخترانه و پسرانه در میناب که منجر به شهادت دهها کودک بیگناه، معلم و والدین شد، نوشت: «زمان آن رسیده که با استفاده هوشمندانه از ابزارهای موجود در حقوق بینالملل، پاسخ قاطع و حقوقی به جنایات دشمن بدهیم. پذیرش صلاحیت موردی ICC میتواند دقیقاً چنین پاسخی باشد که هم با عزت ملی سازگار است و هم صلاح واقعی کشور را در این شرایط حساس تأمین میکند.»
تجربه تاریخی مواجهه ایران با قدرتهای بزرگ، بهویژه ایالات متحده، گویای یک واقعیت بنیادین است: «دیپلماسی بدون پشتوانه میدانی، مسیری بنبست است.»
اشتباهات محاسباتی اتئلاف آمریکایی درباره مردم، ساختار نظامی و روحیه فردی ایرانیان و مقامات جمهوری اسلامی، سبب شد جنگ دوم اسرائیل علیه ایران نیز تا روز بیست و چهارم بدون رسیدن به نتیجه مورد نظر باشد.
در روزهایی که سایه جنگ بر زندگی مردم سنگینی میکند، توجه اولیه خانوادهها معمولاً به نیازهای بیرونی مانند تهیه غذا، آب، سوخت و سایر ملزومات ضروری معطوف میشود، هرچند این اقدامات برای مدیریت بحران ضروری و قابل درک است، اما در کنار این نیازها، توجه به نیازهای درونی خانواده از جمله حفظ سلامت روان، امنیت عاطفی و کیفیت روابط خانوادگی نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است.
ملت شریف و سرافراز ایران اسلامی؛ امروز در پرتو رهبری حکیمانه و با تکیه بر عنایات بیپایان الهی، شاهد تجلی صحنهای کمنظیر از اقتدار، همبستگی و غیرت ملی هستیم؛ اقتداری که ریشه در ایمان، توکل و وعدههای صادق الهی دارد.
امروز در آستانه سالی نو ایستادهایم. سالی که با عطر بندگی رمضان، با شکوه عید فطر، و با طراوت نوروز، جان تازهای به روح این ملت بخشیده است. اما این آغاز، صرفاً ورق خوردن تقویم نیست. این آغاز، یک میثاق دوباره است. میثاقی برای خدمت خالصانه، مجاهدت بیوقفه، و اطاعت عملی از فرمان رهبر حکیم و انقلابیمان.
ایران در مقطع حساسی از تاریخ خود قرار دارد و مهمترین مسألهای که امروز پیش روی جامعه قرار گرفته، ضرورت توجه به یک اولویت فوری و اساسی است.
تراژدی تکرار در میدانِ خیانت تاریخ، آموزگاری سختگیر است. پرسشِ امروزِ ملت این است: «چرا باز هم غافلگیر شدیم؟»
پیام های مردمی